Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/19320 K.2023/271

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Karşıyaka Cumhuriyet Başsavcılığının 05.11.2015 tarihli iddianamesiyle, sanık hakkında iftira suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 267 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2. Karşıyaka 9.Asliye Ceza Mahkemesinin 01.04.2016 tarihli kararı ile, sanığın atılı suçtan, 5237 sayılı Kanun'un 267 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 ... maddesinin birinci fıkrası, 50 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği, adli tıp raporunda kesinlik bulunmaması nedeniyle, şüphenin sanık lehine yorumlanması gerektiğine ve iftira suçunun unsurlarının oluşmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Dava konusu olay, sanığın 29.05.2015 tarihinde Cumhuriyet Başsavcılığına müracaat ederek, katılan tarafından aleyhine yapılan takiplere konu iki adet senetteki imza ve yazıların kendisine ait olmadığını ve senetlerin sahte olduğunu beyan etmek suretiyle iftira ettiği iddiasına ilişkindir.

2. Suça konu senetlerden birinin, 20.08.2014 düzenleme tarihli, 26.02.2015 vade tarihli, 25.000,00 TL bedelli olduğu, diğerinin ise 20.10.2014 düzenleme tarihli, 26.01.2015 vade tarihli, 5.000,00 TL bedelli olduğu, her iki senedin borçlusunun sanık, alacaklısının ise katılan olduğu görülmüştür.

3. 02.10.2015 tarihli bilirkişi raporunda, senetlerdeki "ödeyecek" bölümündeki isim ve adres yazıları ile tanzim tarihinin sanık ... ürünü olduğu, buradaki imzaların ise sanığın imzası ile kısmen benzerlik görüldüğü ancak, sanığın ... ürünü olduğunun kabulünü mümkün gösterir nitelikte ve yeterlilikte kaligrafik karakteristik bulguların tespit edilemediği bildirilmiştir.

4. İstanbul Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesi Adli Belge İnceleme Şubesinin 10.03.2016 tarihli 1779-1420 sayılı raporunda, benzer şekilde, "ödeyecek" kısmındaki yazıların sanığın ... ürünü, diğer yazıların katılanın ... ürünü olduğu ve borçlu imzalarının ise, muhtemelen sanığın ... ürünü olduğu belirtilmiştir.

5. İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 30.01.2015 tarihli, 2015/3687 soruşturma, 2015/5540 Karar sayılı dosyasında, katılan hakkında tehdit suçundan kovuşturmaya yer olmadığı kararı verildiği görülmüştür.

6. İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 05.11.2015 tarihli, 2015/13039 soruşturma sayılı dosyasında, resmi evrakta sahtecilik ve nitelikte dolandırıcılık suçlarından kovuşturmaya yer olmadığı kararı verildiği belirlenmiştir.

7. Sanık savunmasında; bilirkişi raporlarında senetler üzerindeki yazıların ve imzaların kendisine ait olduğuna dair tespitleri kabul etmediğini beyan ederek suçlamayı kabul etmemiştir.

IV. GEREKÇE

İftira suçunun oluşabilmesi için; yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunarak işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesi gerekir.

Bu itibarla; sanık hakkında kurulan hükümde, sanığın yukarıda açıklanan şekilde sahte senet düzenlenmediğini bildiği halde, hakkında adli yaptırım uygulanmasını sağlamak amacıyla katılana hukuka aykırı bir fiil isnat etmesi nedeniyle hukuka aykırılık görülmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz itirazları reddedilmiştir.

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "29.05.2015" yerine "02.10.2015" olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak kabul edilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Karşıyaka 9.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 01.04.2016 tarihli kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,