Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/19389 K.2023/4929

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gediz Cumhuriyet Başsavcılığının 20.12.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan kamu davası açılmıştır. 2. Gediz Asliye Ceza Mahkemesinin 02.02.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan 2 yıl 13 ay 15 gün hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile mahkûmiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği herhangi bir hukuki nedene dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay; sanığın kendisi ve kardeşi adına kayıtlı GSM hatlarını kullanarak bu numaraya bağlı IP adresleri üzerinden katılan ...'ın bilgisi ve rızası dışında Ziraat Bankası 4446....2664 nolu kredi kartından internet üzerinden çok sayıda harcama yapmak suretiyle menfaat temin ettiği iddiasına ilişkindir. 2. Sanık savunmasında suçu ikrar etmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi uyarınca indirim yapılırken hesap hatası sonucu 3 yıl 1 ay 15 gün yerine 2 yıl 13 ay 15 olarak eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1. Oluşa ve dosya kapsamına göre; olay tarihlerinde sanığın, katılan ait Ziraat Bankası kredi kartı bilgilerini ele geçirerek adına kayıtlı 0 539 .... 79 80 ve kardeşi adına kayıtlı 0 533...61 14 nolu GSM hatlarını kullanarak internete girdiği, katılanın kredi kartı ile birden fazla otobüs bileti aldığı ve suçlamaları kabul ettiği somut olayda; eylemin 5237 sayılı Kanun'un 245 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen başkasına ait banka veya kredi kartının kötüye kullanılması suçunu oluşturduğu anlaşıldığından sanığın bir sebebe dayanmayan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, anlaşıldığından sanığın hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine; sanığın diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

3. Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "22.12.2013" yerine "25.03.2014" olarak yazılması ve sanığın adli sicil kaydında ağır cezayı içeren ilamın tekerrüre esas alınması gerekirken üç ayrı ilamın tekerrüre esas alınması dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (3) numaralı bentte açıklanan nedenle Gediz Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.02.2016 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği gerekçeli karar başlığında suç tarihi olarak 25.03.2014 ibaresinin çıkartılarak yerine 22.12.2013 ibaresinin yazılması ve hükmün tekerrüre ilişkin (9) nolu bendinden "Kütahya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/428 Esas, 2011/601 Karar ve Bozüyük Sulh Ceza Mahkemesinin 2011/245 Esas, 2012/287 Karar sayılı ilamı" ibarelerinin çıkartılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,