Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2020/19480 K.2023/5559

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin, hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Manisa Cumhuriyet Başsavcılığının, 10.03.2014 tarihli iddianamesi ile sanıkların 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.10.2014 tarihli ve 2014/120 Esas, 2014/338 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 6545 sayılı Kanun'un 85 inci maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7 nci maddesinin ikinci fıkrası çerçevesinde suç tarihi itibarıyla lehine olan 5560 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun’un 191 inci birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesi uyarınca takdir edilen 10 ay hapis cezasına dair hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir. ... hakkında verilen karar 28.10.2014 tarihinde Serkan yönünden verilen karar 04.11.2014 tarihinde kesinleşmiştir.

3. Sanık ...'ın denetim süresi içinde 04.09.2015 tarihinde işlediği "Trafik güvenliğini tehlikeye sokma" suçundan Manisa 5. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 15.01.2016 tarihli ve 2015/768 Esas, 2016/23 Karar sayılı mahkûmiyet kararının;

Sanık ...'ın denetim süresi içinde 13.04.2015 tarihinde işlediği "Kamu görevlisini tehdit" suçundan Manisa 5. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 11.02.2016 tarihli ve 2015/486 Esas, 2016/86 Karar sayılı mahkûmiyet kararının;

Kesinleştiğinin ihbar olunması üzerine dosya yeniden ele alınarak yapılan yargılama sonucunda, Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.04.2016 tarihli ve 2016/46 Esas, 2016/142 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin on birinci fıkrası uyarınca hüküm açıklanarak, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, aynı Kanun'un 62 nci maddesi, 53 üncü maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmaları ile hak yoksunluklarına hükmedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ..., 08.04.2016 tarihli dilekçesi ile cezanın bozulmasını ve temyiz edilmesini istediğini beyan etmiştir.

B. Sanık ..., 13.04.2016 tarihli temyiz dilekçesi ile karara itiraz ettiğini beyan etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

"Tüm dosya kapsamı, sanıkların savunmaları, katılan beyanı, YUKARIDA YAZILI DELİLLER yer alan tüm bilgi ve belgeler birlikte değerlendirildiğinde, Sanıklar hakkında mahkememizin 21.10.2014 gün ve 2014/120-338 Esas ve Karar sayılı ilamı ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, sanıkların denetim süresi içerisinde işlemiş oldukları suçtan dolayı Manisa 5. Asliye Ceza Mahkemesince mahkûm olması ve kararın kesinleşmesi üzerine mahkememize ihbarda bulunulmakla, mahkememizce verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının açıklanması ile.

Sanıklar hakkında ise kullanmak amacıyla uyuşturucu madde bulundurma veya kabul etme suçlarından cezalandırılmalarına karar verilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır. Sanıklar uyuşturucu madde kullandıklarını beyan ederek yüklenen suçları kabul etmişlerdir. Sanıklardan hakkında hüküm kesinleşen Yasin ve ...nın uyuşturucu madde ticareti suçunu işlediklerine dair alınan istihbari bilgiler üzerine takibe başlanılmış olup, bu kapsamda yapılan çalışmalar sırasında.

15.11.2013 günü saat 01.00 sıralarında sanık Yasin'in kullanmış olduğu ve sanık ...nın ön koltukta, sanık ...'ın ise arka koltukta oturduğu ... plakalı araç durdurularak kontroller yapılmış, araçtan indikleri sırada sanık ...'ın oturmuş olduğu koltuğun önündeki paspas üzerinde ve aracın sağ ön kapı alt kısmında kilitli naylon poşet içerisinde uyuşturucu maddeler ele geçirilmiş, sanıklar Yasin ve ...nın takibi sırasında sanık ...'nın koşarak hakkında hüküm kesinleşen sanık Yasin'in bulunduğu sokağa girdiği görülmüş,

akabinde yapılan kontroller sırasında üzerinde uyuşturucu madde bulunduğu tespit edilmiş ve sanık ... bulunan uyuşturucu maddeleri hakkında hüküm kesinleşen sanık Yasin ve ...dan aldığını beyan etmiş, yine takip sırasında hakkında hüküm kesinleşen sanık Hüseyin'in de hakkında hüküm kesinleşen sanık ...dan bonzai maddesi aldığı tespit edilmiş, 18.11.2013 günü saat 23.05 sıralarında hakkında hüküm kesinleşenen sanık ...ya yapılan dur ikazı üzerine sanık kaçmaya başlamış, kovalamaca sırasında telefon ve elindeki poşeti atmış, kaçış istikametinde yapılan kontrollerde 26 adet fişek haline getirilmiş bonzai maddesi ele geçirilmiş,

19.11.2013 günü sanık Yasin'in evinde yapılan arama sonucu sanığın soba içine attığı bonzai maddesi ele geçirilmiş, 45 M 5768 plakalı araç ile Manisa'ya uyuşturucu getirileceğine dair alınan ihbar üzerine 22.11.2013 günü sözkonusu araç takip edilmiş, araçta yolcu olarak bulunan hakkında hüküm kesinleşen sanık Çağrı Samet 3 paket halinde bonzai maddesini güvenlik güçlerine teslim etmiş olup, işaret olunan bu fiillere ilişkin tutanaklar tutulmuştur.

Buna göre; sanıklar ... ve ...'nın fiillerinin 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrasında yazılı olan suçu oluşturduğu, suç tarihinde sonra 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik ile 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrasında yazılı suçun temel

cezasının 2 yıl olarak belirlenmesi nedeniyle, suç tarihindeki düzenlemenin sanıklar lehine bulunduğu kanaatine varılmış, sanıklar hakkındaki hükümlerin açıklanması ile yazılı nedenlerden dolayı" mahkûmiyetlerine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir temyiz başvuruları üzerine yapılan inceleme neticesinde;

A. Sanık ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde

Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan açılan kamu davası üzerine 6545 sayılı Kanun'un 85 inci maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7 nci maddesinin ikinci fıkrasındaki, yasal düzenleme dikkate alınarak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın kesinleşmesi üzerine sanığın denetim süresi içerisinde "Trafik güvenliğini tehlikeye sokma" suçunu işlediği gerekçesiyle hükmün açıklanarak sanığın 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmakla,

6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesi ve aynı Kanun'un 85 inci maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, 191 inci madde hükümleri çerçevesinde verilen “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına” ilişkin kararların 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin uygulanmasına ilişkin özel bir düzenleme niteliğinde olduğu, bu itibarla hükmün ancak; ihbara konu suçun "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma" suçu olması halinde açıklanabileceği gözetilmeksizin, "Trafik güvenliğini tehlikeye sokma" suçundan verilen mahkûmiyet hükmü nedeniyle sanık hakkındaki hükmün açıklanmasına karar verilmesi,

B. Sanık ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde

Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan açılan kamu davası üzerine 6545 sayılı Kanun'un 85 inci maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7 nci maddesinin ikinci fıkrasındaki, yasal düzenleme dikkate alınarak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın kesinleşmesi üzerine sanığın denetim süresi içerisinde "Kamu görevlisini tehdit" suçunu işlediği gerekçesi ile hükmün açıklanarak sanığın 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmakla,

6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesi ve aynı Kanun'un 85 inci maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, 191 inci madde hükümleri çerçevesinde verilen “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına” ilişkin kararların 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin uygulanmasına ilişkin özel bir düzenleme niteliğinde olduğu, bu itibarla hükmün ancak; ihbara konu suçun "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma" suçu olması halinde açıklanabileceği gözetilmeksizin, "Kamu görevlisini tehdit" suçundan verilen mahkûmiyet hükmü nedeniyle sanık hakkındaki hükmün açıklanmasına karar verilmesi,

Nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.04.2016 tarihli ve 2016/46 Esas, 2016/142 Karar sayılı kararının gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,