Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/3329 K.2020/17562

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Sanık hakkında 5464 sayılı Yasa'ya Aykırılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik katılan Maliye Hazinesi vekili tarafından yapılan temyiz incelemesinde;

5464 sayılı Yasa'ya muhalefet suçunun mağduru ilgili bankalar olup;5464 sayılı Yasa'ya aykırılık suçundan doğrudan zarar görme olasılığı bulunmayan, bu nedenle açılan davaya katılma ile hükmü temyize hak ve yetkisi bulunmayan ve mahkeme tarafından da katılma kararı verilmiş olmasının hükmü temyiz hakkı vermeyeceğinden;şikayetçi Hazine vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2-Sanık hakkında 5464 sayılı Yasa'ya Aykırılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık tarafından yapılan temyiz incelemesinde;

5464 sayılı Yasa'ya muhalefet suçunun mağduru ilgili bankalar olması nedeniyle, pos cihazı kullanılan banka sayısınca ve aynı bankaya ait post cihazının birden fazla kullanılması halinde kendi içerisinde zincirleme şekilde 5464 sayılı Yasa'nın 36.madde ve fıkralarında düzenlenen suçun oluşacağı cihetle; somut olayda suça konu pos cihazlarının farklı bankalara ait olduğu anlaşılmakla, banka sayısınca hükümler kurulması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5464 sayılı Kanuna muhalefet suçunun niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen Maliye Hazinesinin davaya katılma hakkı bulunmadığı gözetilmeden, katılma kararı verilip Hazine lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, ''Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca,katılan vekiline takdir edilen 1.500,00 TL vekalet ücretinin sanıktan alınıp katılan asile verilmesine'' ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

3- Sanık hakkında Mersin 11. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2013/836 Esas, 2015/354 Karar sayılı dosyasıyla birleşen Mersin 9. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2014/694 Esas, 2015/147 Karar sayılı dosyasında tefecilik suçundan kurulan ceza verilmesine yer olmadığına dair karara yönelik sanık ve katılan vekili tarafından yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın hukuki anlamda tek fiil sayılan eylemlerinin hem TCK.nın 241. maddesinde düzenlenen tefecilik suçunu hem de 5464 sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanunu’nun 36. maddesinde düzenlenen gerçeğe aykırı olarak harcama belgesi düzenleme suçunu oluşturduğu, her iki suç için öngörülen cezaların aynı olması karşısında sanık hakkında TCK.nın 44. maddesi ve özel norm önceliği ilkesi gereğince sadece 5464 sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanunu’nun 36. maddesi uyarınca mahkumiyet kararı verildiği, TCK.nın 241/1. maddesinden yapılan yargılamada ise fikri içtima kuralları gereğince ''hüküm kurulmasına yer olmadığına kararı verilmesi'' gerekirken yazılı şekilde ''ceza verilmesine yer olmadığına'' hükmedilmesi,