Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/3809 K.2021/17044

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz isteminin incelemesinde;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen 5237 sayılı TCK.nın 106/1-1.cümle maddesi kapsamındaki tehdit suçunun kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu ile birlikte işlenmediği ve bu nedenle uzlaştırma kapsamında olduğu anlaşılmakla, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz isteminin incelemesinde ise;

Sanığın mağdureyi soruşturma başlamadan önce ve şahsına zararı dokunmaksızın kendiliğinden serbest bıraktığının anlaşılması karşısında; sanık hakkında TCK’nın 110. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Uygulamaya göre de;

Sanık hakkında hükmedilen hürriyeti bağlayıcı cezanın yasal sonucu olarak 5237 sayılı TCK.nın 53/1. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,