Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/4120 K.2021/18077

Hükümlü ve tutuklunun kaçması suçundan sanık ...'ın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 292/1, 62/1, 50 ve 52. maddeleri uyarınca 3.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun’un 58/6. maddesi uyarınca cezalarının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair Aydın 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/09/2019 tarihli ve 2019/1221 esas, 2019/1053 sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre; sanığın mükerrir olduğu kabul edilerek 5237 sayılı Kanun’un 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine tabi tutulmasına, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmiş ise de; sanık hakkında adli para cezasına hükmedilmesi karşısında ve 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 108. maddesinde düzenlenen mükerrirlere özgü infaz rejiminin, yalnızca hapis cezalarına ilişkin olduğu ve anılan Kanun'un adli para cezalarının infaz yöntemini gösteren 106. maddesinde de mükerrirlikle ilgili bir düzenlemeye yer verilmediği anlaşıldığından,

cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 11.05.2020 gün ve 2019/17957 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09.06.2020 gün ve KYB/2020-49826 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükümlü hakkında verilen sonuç cezanın adli para cezası olması karşısında tekerrür hükmünün uygulanamayacağı gözetilmeden, hükümlü hakkında TCK.nın 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi,