Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/4971 K.2023/2474

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Aksaray Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 21.03.2013 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci ve beşinci fıkrası uyarınca cezalandırılması talep olunmuştur. 2. Aksaray 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.02.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanunun ikinci ve beşinci fıkrası uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, bir nedene dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın eski duygusal arkadaşı olan müştekiyi konuşma bahanesiyle aracına aldıktan sonra kapıları kilitleyerek Aksaray'a götürerek bırakmayacağını söylediği, müştekinin yalvarıp yakarması üzerine araçtan indirip bir parka götürerek darp ettiği, olaya müdahale eden görevlilerce müştekinin alındığı iddiasına ilişkindir.

2. Görevlilerce düzenlenen 28.08.2014 tarihli adli rapora göre, müştekinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı, hayati tehlikesinin olmadığı belirtilmiştir.

3. Görevlilerce düzenlenen 28.08.2014 tarihli tutanağa göre, devriye görevi ifa edilirken bir bayan ve bir erkeğin parkta tartıştığının görülmesi üzerine ..., ...'nın kendisi ile konuşma isteği üzerine araca bindiğini, ...'nın zorla kendisini Ankara'dan Aksaray'a getirdiğini beyan ettiği belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Tebliğname yönünden

Sanığın eski duygusal arkadaşı olan müştekiyi konuşmak amacıyla rızasıyla araca bindirdikten sonra kapıları kilitleyip Ankara'dan Aksaray'a götürererek bırakmayacağını söylediği, müştekinin yalvarıp yakarması üzerine araçtan indirerek götürdüğü parkta devriye görevi ifa eden görevlilerce duruma müdahale edilen olayda, atılı suçun cinsel saikle işlenmesi karşısında Tebliğnamedeki bozma isteyen 1 numaralı düşünceye iştirak edilmemiş, Mahkemece eylemin sadece sanık tarafından gerçekleştirildiğinin kabul edilmesi karşısında, uygulama maddesi olarak 5237 sayılı Kanunun 37 nci maddesinin yazılması yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

B. Sanığın temyiz itirazı yönünden

Olaylar ve olgular bölümünde belirtilen hususlar ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine yönelik Mahkemenin suçun sübutu ve kabulünde isabetsizlik görülmemiş olup yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasıflarının ve yaptırımların düzeltme nedeni dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz istemi reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Aksaray 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.02.2016 tarihli kararında sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazı ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz itirazının reddiyle hükmün Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,