Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/4985 K.2023/2149

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Antalya Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 04.03.2016 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesin birinci, ikinci ve üçüncü fıkrasının (b ve f) bentleri uyarınca cezalandırılmaları istemiyle dava açılmıştır.

2. Antalya 24. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.03.2016 tarihli kararı ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararları verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekili tarafından sunulan süre tutum dilekçesinde, somut bir temyiz nedeni gösterilmemiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, 17 yaşındaki mağdur çocuğun şikayette bulunarak, eski kız arkadaşı olan suça sürüklenen çocuk ... 'ın, mesaj göndererek buluşmak istediğini söylediği, teklifini kabul etmesi üzerine suça sürüklenen çocuğun, babası olan sanık ... ile birlikte yanına geldiklerini, sanık ...'ın kendisini emlakçı arkadaşı olan sanık ...'ın bağ evine götürmek istediğini, korktuğu için ses çıkartamadığını, bağ evine gittikten sonra sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... 'ın bağ evinden ayrıldıklarını, sanık ...'ın, aracının anahtarlarını aldığını, suça sürüklenen çocuk ve sanıklarca iki gün boyunca alıkonulduğunu, daha sonra serbest bıraktıklarını beyan ettiği iddiasına ilişkindir.

2. Mağdur çocuk 13.03.2015 tarihinde kaçırıldığını, 15.03.2015 tarihinde ise serbest bırakıldığını beyan etmiş, babası ... tarafından 18.03.2015 tarihinde Polis Merkezi'ne şikayette bulunulmuştur.

3. Görevlilerce düzenlenen 18.03.2015 tarihli adli raporda, mağdurda darp ve cebir izi bulunmadığı belirtilmiş olup mağdur da beyanlarında kendisine yönelik darp cebir eyleminde bulunulmadığını beyan etmiştir.

4. Antalya 4. Ağır Ceza Mahkemesine ait 2015/1017 E. 2016/394 K. sayılı dosyasında, ...'ın sanık, ... 'ın ise mağdur, suç tarihinin ise 16.03.2015 olduğu, çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından açılan davalarda mahkumiyet kararları verildiği, kararların henüz kesinleşmediği tespit edilmiştir.

5. Sanıklar suçlamayı kabul etmemişlerdir.

IV. GEREKÇE

Olaylar ve olgular bölümünde belirtilen hususlar ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, mağdura ait doktor raporunda darp cebir izinin bulunmaması, anlatımlarının hayatın olağan akışına uygun olmaması, 13.03.2015 tarihinde alıkonulduğu iddia edilmesine rağmen şikayetin 18.03.2015 tarihinde yapılmış olması, Antalya 4. Ağır Ceza Mahkemesine ait 2015/1017 E. 2016/394 K. sayılı dava dosyasında suç ve şikayet tarihinin 16.03.2015 olduğu,

şikayetin sanık ... 'ın cinsel taciz ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma iddiasıyla yaptığı şikayetten sonra yapılması hususları dikkate alındığında sanıkların müsnet suçu işlediklerini gösterir cezalandırılmalarına yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden sanıkların atılı suçtan beraatlerine yönelik Mahkeme kabulü karşısında.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, beraat kararlarında hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR