Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/5066 K.2023/1825

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

1. Diyarbakır 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/479 Esas sayılı dosyasında hükümle birlikte sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan suç duyurusunda bulunulmuştur. 2. Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığının 26.01.2015 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, beşinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

3. Diyarbakır 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.11.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, beşinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık müdafiinin temyiz isteği; Diyarbakır 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/479 Esas sayılı dosyasında verilen sanık hakkındaki mahkumiyet hükümlerinin kesinleşmesi sebebiyle kararın hukuka aykırı olmasına ilişkindir. 2. Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 80 ... maddesinde öngörülen "insan ticareti" suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdir ve değerlendirilmesinin üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulmasının yasaya aykırı olduğuna ve re’sen tespit edilecek diğer hususlar da dikkate alınarak hükmün bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, mağdur ...'in olay tarihinde Diyarbakır'a geldiği, sonrasında bir arkadaşının vasıtasıyla sanık ...'ın evine gittiği, burada sanığın mağdura cinsel organını sokmak suretiyle cinsel saldırıda bulunduğu, fuhuş yapmaya zorladığı, bu sebeple mağduru zorla evinde tuttuğu, mağdur sanığa artık çalışmak istemediğini söylediğinde, sanığın "seni uzak bir yere götürür atarım" diyerek tehdit ettiği, mağdurun "çalışmak istemiyorum, bırakırsan bırak" demesi üzerine mağduru cezaevi yakınlarında bir yere götürüp bıraktığı ve bu şekilde sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediğine ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Müştekinin samimi ve istikrarlı beyanları, Diyarbakır 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/479 Esas sayılı dosyası, nüfus ve adli sicil kayıtları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı,

sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı, çocuğu fuhşa teşvik etmek veya yaptırmak suçundan ötürü Diyarbakır 3. Ağır Ceza Mahkemesince mahkûmiyet kararı verildiği ve bu kararın Yargıtay temyiz incelemesinden geçerek onandığı da anlaşıldığından eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin ... olduğu, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Diyarbakır 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/479 Esas sayılı dosyasında hükümle birlikte sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan suç duyurusunda bulunulduğu anlaşıldığından; Cumhuriyet savcısının, sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 80 ... maddesinde öngörülen "insan ticareti" suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdir ve değerlendirilmesinin üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerektiği yönünden temyiz isteği, sanığın eyleminin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğundan yerinde bulunmamıştır.

3. Somut olayda; sanığın mağdurun zorla ırzına geçip zorla alıkoyup fuhuş yaptırması üzerine, mağdurun evden ayrılmak istediği, sanığın, seni uzak bir yere götürür atarım demesi şeklindeki eylemin, 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamındaki cebir ve tehdit ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturacağının gözetilmemesi,

4. ... cezanın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 3 üncü ve 61 ... maddeleri uyarınca, suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesinde kullanılan araç, suçun işlendiği zaman ve yer, suçun konusunun önem ve değeri, meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığı, sanığın kasta dayalı kusurunun ağırlığı, güttüğü amaç ve saiki hususları nazara alınarak alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiğinin dikkate alınmaması,

5. Dava dosyası kapsamına göre, sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu on altı yaşındaki mağdureye cinsel amaçla hareket ederek işlediği anlaşılmakla, sanığa ek savunma verilerek eylemine uyan 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi ve beşinci fıkrası uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin birinci ve beşinci fıkraları uyarınca kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

6. Yargıtay 14. Ceza Dairesinin 09.11.2015 tarih ve 2015/3816 Esas, 2015/10330 Karar sayılı ilamıyla onanan, bağlantılı Diyarbakır 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.11.2014 tarihli ve 2011/479 Esas, 2014/359 Karar sayılı dosyasının incelenen dosya içerisinde ve UYAP ortamında da kayıtlı olmadığı anlaşılmakla, anılan dosyanın aslının veya onaylı suretinin denetime olanak verecek şekilde getirtilmeden eksik araştırma ile hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR