Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/5318 K.2023/2551

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Çerkezköy Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 24.02.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının a bendi uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Çerkezköy 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 08.07.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının a bendi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; tanık ...'ın müşteki ve sanığın olmadığı duruşmada dinlenmesinin usule aykırı olduğuna, eksik araştırma ile usul ve yasaya aykırı karar verildiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İncelemeye konu olay; olay gecesi sanığın alkollü şekilde mağdurun taksicilik yaptığı taksi durağını telefonla araması ve evinin önüne taksi istemesi, mağdurun başka bir yere gideceğini söyleyerek telefonu kapatması, sanığın 3. kez araması sonunda mağdurun telefonu açması ve karşılıklı hakaret içerikli sözler söylemeleri, mağdurun taksiyle sanığın evinin önüne gitmesi, sanığın aniden sağ ön yolcu koltuğuna binip elindeki bıçakla mağdurun çenesine ve bacağına kesi atıp boğazına bıçak dayayıp aracı sürmesini istemesi, seyir halindeyken Emniyet Ekibi'ni gören mağdurun fren yapıp araçtan inip Polis biriminin yanına gitmesi ve ardından sanığın yakalanması, iddiasına ilişkindir.

2. 15.01.2015 tarihli Olay Tutanağı'na göre; sanığın yakalandıktan sonra mağdura saldırmaya çalışması üzerine kolluk ekibince kelepçelenerek etkisiz hale getirilmiş ve yapılan aramada bıçak bulunamamıştır.

3. 15.01.2015 tarihli Çerkezköy Devlet Hastanesi Raporu'na göre, mağdurun yapılan muayenesinde; sağ alt çenede sıyrık, sağ humerusda kesi, yüz bölgesinde ağrı bulunduğu ve yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde olduğu belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Tanık ...'ın olay tutanağını düzenleyen tutanak mümzilerinden Polis Memuru olduğu, bilgi ve görgüsünün Tutanak içeriği ile ilgili olduğu, Mahkeme'ce Tensip Zaptı ile sanık, mağdur ve tutanak mümzi tanıklar ... ile ...'a duruşma gününün tebliğ edildiği, tanık ...'ın duruşma gününden bir gün önce mahkeme'ye gelerek 'duruşma gününde şehir dışında olacağından beyanının alınmasını' talep ettiği, Mahkeme takdiren talebi kabul ederek tanık ...'ın beyanını aldığı, 1. celse mahkeme duruşmasına ise sanığın gelmediği, hakkında zorla getirme emri çıkartıldığı ve nihayetinde 4.celsede duruşmada hazır edilerek beyanının alınması karşısında;

sanığın tanık ... ile ilgili teşhis yada başkaca bir işlem yaptırılmayacağı, tanık ...'ın olaya ilişkin şahitliğinin Olay Tutanağı içeriği ile kısıtlı olduğu hususları göz önüne alındığında, Tebliğname'deki bozma öneren düşünceye iştirak edilmemiştir.

2. Mağdurun anlatımını doğrulayan yaralanmasına ilişkin 15.01.2015 tarihli Adli Muayene Rapor'u ve tanıklar F.Ö ile Ö.U. beyanları, sanığın tevilli ikrarı karşısında sanığın bu yöndeki temyiz gerekçeleri yerinde görülmemiştir.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR