Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/5652 K.2023/3200

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sakarya Cumhuriyet Başsavcılığının 18.11.2015 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında ayrı ayrı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kamu davası açılmıştır. 2. Sakarya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.03.2016 tarihli kararı ile sanıklar hakkında ayrı ayrı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 3 yıl 4 ay hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ...'ın temyiz isteği

1. Haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, 2. Eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, ilişkindir.

B. Sanık ...'ın temyiz isteği

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına, 2. Haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, 3. Haksız, usul ve yasaya aykırı karar verildiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İncelemeye konu olay; sanıklar ve temyiz dışı sanıkların mağduru olay akşamı konuşma bahanesiyle araçlarına almaları, ıssız bir alana götürüp silah ve tüfek dipçiği ile elleriyle darp etmeleri ve aynı akşam mağduru işyerinin önüne bırakmaları, iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık ...'ın kızkardeşi olan ...'ın UYAP sisteminden alınan Aile Nüfus Kayıt Örneği'ne göre olay tarihinde 17 yaşında olduğu, sanık ...'in beyanına göre de kardeşinin rızasıyla mağdur ile aralarında gönül ilişkisinin olduğunu belirttiği, Mahkeme Gerekçeli Karar kısmında haksız tahrik hükmünün uygulamama gerekçesinin ayrıntılı olarak tartışıldığı anlaşılmakla; Tebliğname'nin sanık ... hakkında kurulan hükümle ilgili bozma yönündeki düşüncesine iştirak edilmemiştir.

2.a. Sanıkların kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu ele geçmeyen silah ve tüfek ile gerçekleştirdikleri gözetilmeden, haklarında 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının a bendinin uygulanmaması,

b. Sanıkların kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu silahla, birden fazla kişi ile birlikte işlemeleri karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 3 üncü ve 61 inci maddeleri gereğince temel cezalar belirlenirken, aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının a ve b bentlerindeki birden fazla nitelikli halin gerçekleştiği gözetilerek, temel hapis cezalarının alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedenleri yapılmamıştır.

3. Mağdurun anlatımını doğrulayan yaralanmasına ilişkin Adli Muayene ve Kati Rapor'u ile sanıkların tevilli ikrarları karşısında sanıkların bu yöndeki temyiz gerekçeleri yerinde görülmemiştir.

4. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıkların yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Sakarya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.03.2016 tarihli kararında, sanıklar tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden eleştiri konusu hususlar dışında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıkların temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,