Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/5703 K.2023/2858

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığının 2014/12161 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, üçüncü fıkrasının (b) bendi, 86 ıncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 35 inci maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Eskişehir (Kapatılan) 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.01.2016 tarihli, 2014/1316 Esas, 2016/132 Karar sayılı kararı ile sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, ek savunması alınmak sureti ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b,f) bentleri, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

kasten yaralamaya teşebbüs suçundan, ek savunması alınmak sureti ile 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 35 inci maddesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, kasten yaralama suçundan, 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 11 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına,

kişilik özellikleri itibari ile tekrar suç işlemekten çekineceği yönünde kanaat oluşmadığından yaralama suçları yönünden hakkında 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesi, 5237 sayılı Kanun’un 50 nci ve 51 inci maddeleri uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması, hapis cezasının ertelenmesi veya seçenek yaptırımlara çevrilmesi kurumlarının uygulanmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz Sebepleri Atılı suçları işlemediğine ilişkindir

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay; sanık ve temyiz dışı sanık ... ile birlikte parkta oturan mağdurun, sanığın uyuşturucu kullanmasından rahatsızlık duyarak gitmek istemesine rağmen sanık ve ...'un izin vermediği, sabıkalı olmalarından korkan mağdurun oradan ayrılamadığı, daha sonra da sanık ...'nın önce cebinden çıkardığı falçata ile mağduru yaralamaya çalıştığı, mağdurun kaçması sonucu eylemini tamamlayamadığı ancak bir süre sonra telefonunu düşürdüğü için geri gelen mağduru tekme ve tokat vurmak suretiyle adli tıp raporuna göre basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ölçüde ve sağ el 5 nci parmağında 1 derece hayat fonksiyonlarını etkileyecek nitelikte kırık oluşacak şekilde kasten yaraladığı

iddiasına ilişkindir.

2. Mağdurun basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ölçüde ve sağ el 5 nci parmağında 1 derece hayat fonksiyonlarını etkileyecek nitelikte kırık oluşacak şekilde yaralandığı Eskişehir Adli Tıp Şube Müdürlüğünün raporu ile tespit edilmiştir

3. Tanık Y.Y mahkemede alınan ifadesinde "Sanık ...'un elinde mağdur ...'a ait cep telefonu olduğunu, bununla oynuyor olduğunu, mağdur ...'in kalkıp oradan gitmek istediğini, telefonunu sanık ...'tan istediğini, sanık ...'in bilmediği bir nedenden dolayı mağdur ...'in üzerine doğru yürüdüğünü, üzerinden bir falçata çıkartıp mağdur ...'e doğru salladığını, ancak falçata isabet etmediğini, parmağının kırılma olayını ise görmediğini" beyan etmiştir.

4. Mağdur kollukta alınan beyanında "Gitmek isteyince sanığın izin vermediğini, sonra gidersin dediğini ancak kendisi korktuğu için gidemediğini" mahkemede ise "Sanığın hürriyetini kısıtladığını" belirtmiştir.

5. Sanık savunmasında "Mağdura yönelik hiçbir eylemi olmadığını" beyan ederek suçlamayı kabul etmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden

Oluşa ve doya içeriğine göre, olay tarihinde 18 yaşından küçük olan mağdurun sanık ... ve temyiz

dışı sanık ... ile parkta oturdukları, sanığın mağdurdan telefonunu isteyerek müzik dinlediği, bu sırada sanık ve ...'un uyuşturucu kullanmaya başladığı, bu durumdan rahatsız olan mağdurun yanlarından ayrılmak istediği, ancak sanığın ... ve ... gelecek onları bekleyeceğiz onlar gelince gidersin" diyerek yaşı küçük mağduru bırakmadığı, mağdurun da sanık ve ...'un çok sayıda suç kaydı olması ve o sırada uyuşturucu da kullanmaları nedeni ile korktuğu için yanlarından kendi başına ayrılamadığı,

bir süre sonra tanıkların parka geldikleri, akabinde sanık ...'nın almış olduğu uyuşturucunun etkisi ile o sırada cebinde bulunan ve elde edilemeyen falçata'yı çıkarıp mağdura doğru salladığı ancak vuramadığı, bunun üzerine mağdurun cep telefonunu da bırakarak koşarak kaçtığı, bir süre sonra mağdurun telefonunu almak için geri geldiği, sanık ...'nın mağduru görünce tekme ve tokat vurmak suretiyle darp etmeye başladığı ve adli tıp raporuna göre mağduru basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ölçüde ve sağ el 5 nci parmağında 1 derece hayat fonksiyonlarını etkileyecek nitelikte kırık oluşacak şekilde yaraladığı olayda;

1. Kasten Yaralama ve Yaralamaya Teşebbüs Suçlarından Kurulan Hükümlere İlişkin

Sanık her ne kadar suçlamayı kabul etmemiş ise de, mağdurun iddiaları, tanık anlatımları ve dosyadaki olgular itibari ile; sanığın elindeki falçatayı savurarak mağduru yaralamaya çalıştığı ancak araya tanıkların da girmesi ile eyleminin tamamlayamadığı, olay yerinden kaçan mağdurun bir süre sonra geri gelmesi üzerine bu kez de mağduru eli ile darp ederek parmağında kırık meydana gelecek şekilde yaralamak suretiyle, mağdura karşı ayrı ayrı yaralamaya teşebbüs ve kasten yaralama suçlarını işlediği anlaşılmakla mahkemenin kabul ve uygulamasında hukuka aykırılık görülmemiştir.

Bu itibarla;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hükme İlişkin

Mağdurun beyanına göre, parkta bulundukları sırada sanığın uyuşturucu kullanmasından rahatsızlık duyması üzerine gitmek istediği ancak sanığın sonra gidersin diyerek izin vermediği, bunun dışında sanığın, mağdurun bulunduğu yerden gitmesini engelleyecek herhangi bir tehdit, cebir veya önüne geçme gibi bir eyleminin olmadığı, mağdurun kendi korkusundan dolayı olay yerinden ayrılamadığı anlaşılmakla, somut olayda kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

A. Kasten Yaralama ve Yaralamaya Teşebbüs Suçlarından Kurulan Hükümlere İlişkin Gerekçe bölümünde (A-1) bendinde açıklanan nedenlerle Eskişehir (Kapatılan) 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29/01/2016 tarihli, 2014/1316 E. 2016/132 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz talebinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, B. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hükme İlişkin Gerekçe bölümünde (A-2) bendinde açıklanan nedenlerle, Eskişehir (Kapatılan) 10. Asliye Ceza