Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/5723 K.2023/2454

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Antalya Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 05.02.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması için kamu davasının açıldığı anlaşılmıştır. 2. Antalya 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.04.2016 tarih ve 2015/593 Esas, 2016/410 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5271 sayılı Kanun' un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... vekilinin temyiz isteği; kararın bozularak sanığın cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın, yaşı küçük mağduru velisinin rızası dışında, evinde alıkoyarak özgürlüğünü kısıtladığı iddiasına ilişkindir. 2. Kolluk görevlileri tarafından hazırlanan 24.01.2015 tarihli tutanakta sanığın evine gidilerek kayıp olarak aranan Nejlanur Şengül isimli mağdur sorulduğunda sanığın, mağdurun ikametinde olduğunu beyan ettiği ve mağduru kapı önüne çağırdığı, mağdurun ev içerisinden kapı önüne geldiği ve şahıslar hakkında doktor raporu alınarak adli işlemlerin başlatıldığı belirtilmiştir. 3. Antalya Eğitim ve Araştırma Hastanesi' nin 24.01.2015 tarihli adli raporunda mağdurda darp cebir izi bulunmadığı belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

Dosya kapsamına göre olay tarihinde kaldığı çocuk evlerinden kaçarak babasının yanına gitmek isteyen mağdurun, kendisine yardım etmesi için annesinin eski arkadaşı olan sanığın evine gittiği, sanığın telefonundan annesi ve babasını arayarak bilgi verdiği anlaşılmakla sanığın, mağdurenin ailesinin bilgisi dışında mağdureyi alıkoyduğuna ve mağdurenin serbestçe hareket etme özgürlüğünü kısıtladığına ilişkin mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak delil olmadığından mahkeme kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan ... vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR