Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/5863 K.2023/2679

Sanık ... hakkında atılı suçlardan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının, itiraz üzerine kesinleştiği, katılan vekilinin temyiz dilekçesinde sadece sanık ... hakkkında katılan ...'e yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmü temyiz ettiği belirlenerek bu suçla sınırlı temyiz incelemesi yapılmıştır.

Sanık hakkında kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Zonguldak Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 15.04.2014 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında katılan ...'e yönelik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37 nci maddesi delaletiyle aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci ve üçüncü fıkrasının (b ve f) bentleri uyarınca cezalandırılması talep olunmuştur.

2. Zonguldak 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.12.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında katılana yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanunun 37 nci maddesi delaletiyle aynı Kanunun 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b ve f) bentleri, 35 inci maddesi ve 51 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... vekilinin temyiz isteği; katılana yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna teşebbüsten verilen cezada 5237 sayılı Kanunun 35 inci maddesi, 51 inci maddesi ve 62 nci maddesi uyarınca indirim yapılmaması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanık ... ile fikir ve eylem birliği içerisinde bulunan temyiz dışı sanık ...'in, aralarında husumet bulunan 15 yaşındaki mağdur çocuk katılan ...'in evine giderek dışarı çağırmaları üzerine dışarı çıkan katılanı kollarından tutarak zorla arabaya bindirmeye çalıştıkları, mağdur çocuk katılanın annesi olan katılan ...'in bağırması ve katılanların direnmesi üzerine sanıkların eylemlerini tamamlamadan araca binerek uzaklaştıkları iddiasına ilişkindir. 2. Görevlilerce düzenlenen 29.01.2014 tarihli adli raporda, katılan ...'in basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı ve hayati tehlikesinin bulunmadığı ifade edilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanıkların, katılan ...'i zorla arabaya bindirmeye çalıştıkları sırada annesi olan katılan ... tarafından müdahale edilmesi üzerine eylemlerinin teşebbüs aşamasında kaldığı anlaşıldığından Mahkeme kabulü ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiş, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrasındaki takdiri indirim nedenlerinin uygulanmasında ve adli sicil kaydında daha önce işlediği bir suçtan dolayı 3 aydan fazla hapis cezasına mahkum edilmemiş olan sanık hakkında aynı Kanunun 51 inci maddesindeki erteleme hükümlerinin uygulanmasında hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin bu yöndeki itirazları reddedilmiştir.

B.

Olaylar olgular bölümünde belirtilen hususlar ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın üzerine atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılmaya teşebbüs suçunu işlediğine yönelik Mahkemenin suçun sübutu ve kabulünde isabetsizlik görülmemiş olup yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından temyiz dışı sanık ile fikir ve eylem birliği içerisinde birlikte gerçekleştirildiğinin saptandığı,

vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR