Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/5871 K.2023/3026

İzmir Barosuna kayıtlı avukat olan Av. ...'ın mağdureye yaş küçüklüğü nedeniyle atanan zorunlu vekil olduğu tespit edilerek inceleme yapılmıştır.

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 09.06.2014 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında mağdure ...'a yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi ve 58 inci maddesi, kasten yaralama suçundan 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a ve e)

bentleri; müşteki ...'a yönelik ise kasten yaralama suçundan aynı Kanunun 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca cezalandırılması talep olunmuştur.

2. İzmir 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.09.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında mağdure ...'a yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi ve 58 inci maddesi uyarınca 2 yıl 4 ay, kasten yaralama suçundan aynı Kanunun 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi ve 58 inci maddesi uyarınca 2 yıl 3 ay; müşteki ...'a yönelik ise kasten yaralama suçundan aynı Kanunun 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi ve 58 inci maddesi uyarınca 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, aleyhe delil bulunmadığına ve hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın, eve geldiğinde 13 yaşındaki kızı mağdureyi erkek arkadaşı ile birlikte görmesi üzerine mağdureyi darp ederek elektrik kablosunun ucu ile elektrik verdiği, mağdurenin bayılması üzerine elleri ve ayaklarını bağlayarak evden ayrıldığı, bir süre sonra geri gelerek mağdureyi tehdit edip ellerini ve ayaklarını çözdüğü, alt komşusunun evine inen mağdurenin polise ihbarda bulunduğu sırada eve gelen eşi müştekiyi de darp ettiği iddiasına ilişkindir.

2. Adli Tıp Kurumu tarafından düzenlenen 06.01.2014 tarihli adli raporda, mağdurenin basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralandığı ve hayati tehlikesinin bulunmadığı, müştekinin ise, basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı ve hayati tehlikesinin bulunmadığı, belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Müştekiye yönelik kasten yaralama suçunun temyiz incelemesinde

Olaylar olgular bölümünde belirtilen hususlar ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın üzerine atılı kasten yaralama suçunu eşine karşı işlediğine yönelik Mahkemenin suçun sübutu ve kabulünde isabetsizlik görülmemiş olup yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasıflarının ve yaptırımlarının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın suçun sübutuna yönelik yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

B. Mağdureye yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve kasten yaralama suçlarının temyiz incelemesinde ise;

1. 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin altıncı fıkrasında, "Bu suçun işlenmesi amacıyla veya sırasında kasten yaralama suçunun neticesi sebebiyle ağırlaşmış hallerinin gerçekleşmesi durumunda, ayrıca kasten yaralama suçuna ilişkin hükümler uygulanır." hükmü yer almaktadır, Somut olayda, mağdure hakkında düzenlenmiş olan raporda, 5237 sayılı Kanun'un 87 nci maddesi anlamında "neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama" kapsamında bir yaralama belirtilmemiştir. Mağdura yönelik gerçekleştirilen eylemlerin bütün halinde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturması, ayrıca

dava konusu edilen kasten yaralama eyleminin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsuru olması nedeniyle sadece kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, toplam kazanılmış hak üst miktarının her iki suçtan verilen toplam ceza miktarı dikkate alınarak suçun işleniş şekline göre temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesinin gerekmesi karşısında sanığın tek olan eylemi nitelik yönünden ikiye bölünerek iki ayrı hüküm kurulmak suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 225 inci maddesinin birinci fıkrasına muhalefet edilmesinde hukuka uygunluk görülmemiştir.

2. Kabul ve uygulamaya göre de; a. Sanığın atılı suçu çocuğa karşı gerçekleştirdiği gözetilmeden, hakkında 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (f) bendinin uygulanmamasında, b. Kasten yaralama suçundan temel ceza tayin edildikten sonra 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca 1/2 oranında arttırım yapıldığı sırada 1 yıl 15 ay hapis cezası yerine 2 yıl 3 ay hapis cezası belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayin edilmesinde isabet görülmemiştir.

V. KARAR

A. Müştekiye yönelik kasten yaralama suçu yönünden

Gerekçe bölümünde A numaralı bentte açıklanan nedenle İzmir 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.09.2015 tarihli kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğnameye kısmen uygun olarak oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Mağdureye yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve kasten yaralama suçları yönünden ise;

Gerekçe bölümünde B1 ve B2 numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle İzmir 9. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 16.09.2015 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi ve 326 ncı maddesinin son fıkrası gereği, ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,