Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/5880 K.2023/3011

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Manisa Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 03.04.2015 tarihli iddianamesi ile sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37 nci maddesi delaletiyle aynı Kanunun 109 uncu maddesinin ikinci, üçüncü fıkrasının (b) bendi ve 29 uncu maddesi, sanık ... hakkında ise şantaj suçundan aynı Kanunun 107 nci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca cezalandırılmaları talep olunmuştur.

2. Manisa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.03.2016 tarihli kararı ile sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37 nci maddesi delaletiyle aynı Kanunun 109 uncu maddesinin ikinci, üçüncü fıkrasının (b) bendi, 29 uncu maddesi ve 51 inci maddesi uyarınca erteli 10 ay hapis cezası, sanık ... hakkında ise şantaj suçundan aynı Kanunun 107 nci maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle 107 nci maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesi uyarınca 10 ay hapis ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ...'ün temyiz isteği, suçun sübutuna, aleyhe delil bulunmadığına, eksik inceleme ile karar verildiğine ve şayet ceza verilecek ise lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir. 2. Sanık ...'un temyiz isteği ise şantaj suçundan beraat kararı verilmesi gerektiğine ve şayet ceza verilecek ise lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, müşteki ... ile müşteki sanık ... arasındaki ilişkinin müşteki ...'ün eşi temyiz dışı sanık ... tarafından öğrenilmesi üzerine müşteki sanık ...'un temyiz dışı sanık ...'ün kuzeni olan sanık ... ile birlikte zorla araca bindirilerek temyiz dışı sanık ...'ın evinin önüne götürüldüğü, burada sanık ...'ün araçtan inerek temyiz dışı sanık ...'ın araca bindiği,

temyiz dışı sanıkların müşteki sanığı ormanlık alana götürerek darp ettikten sonra eniştesinin evinin yakınlarına bıraktıkları, sözkonusu olayla ilgili başlatılan soruşturma kapsamında müşteki sanığın cep telefonu üzerinde yapılan incelemede, müşteki ...'ün telefonuna "o fotoğrafları öyle bir ayarlattırdım ki ne kocan nede ailen bulamaz, bittin sen kızım, sana dedim namusunu almadan bırakmam seni, benim olcan diye" şeklinde mesaj atmak suretiyle şantajda bulunduğu iddiasına ilişkindir.

2. Sanık kovuşturma aşamasında inkarda bulunmuş ise de, soruşturma aşamasında Cumhuriyet Başavcılığındaki ifadesinde tevil yollu ikrarda bulunmuştur. 3. Görevlilerce düzenlenen 26.03.2015 tarihli adli raporda, müşteki sanığın basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı ve hayati tehlikesinin bulunmadığı belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

Müşteki sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan mahkumiyet, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 253 üncü maddesinde yapılan lehe değişiklik ile uzlaşmaya tabi hale getirilmiş ise de, bu hususun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görüldüğünden Tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Sanık ...'e yönelik müşteki sanıktan kaynaklanan haksız bir eylem olmaması karşısında, şartları oluşmadığı halde sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanunun 29 uncu maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1. Tekerrüre esas adli sicil kaydı bulunan sanık ... hakkında yasal şartları oluşmadığından 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesinin uygulanmamasında, 1 yıldan fazla hapis cezasına mahkum edilmiş olması nedeniyle de cezasının 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesindeki seçenek yaptırımlara çevrilmemesinde hukuka aykırılık görülmemiş olup, hakkında daha önce 5271 sayılı Kanunun 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı bulunması nedeniyle yasal imkansızlık bulunan sanık ... hakkında atılı suçtan verilen hapis cezası 5237 sayılı Kanunun 51 inci maddesine göre ertelendiğinden sanığın yöndeki temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

2. Olaylar olgular bölümünde belirtilen hususlar ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanık ...'ün üzerine atılı müşteki sanık ...'a yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu temyiz dışı sanıklarla fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek işlediğine, müşteki sanık ...'un ise üzerine atılı müşteki ...'e yönelik şantaj suçunu tehdit içerikli mesaj atmak suretiyle birlikteliklerini devam ettirmeye zorladığına yönelik Mahkemenin suçların sübutu ve kabulünde isabetsizlik görülmemiş olup yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı,

aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıflarının ve yaptırımlarının eleştiri hususları dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar ... ve ...'un yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR