Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/5927 K.2023/3907

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Samsun Cumhuriyet Başsavcılığının 19.02.2015 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılmaları istemiyle dava açılmıştır. 2. Samsun 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.02.2016 tarihli kararı ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ...'ın temyiz isteği

1. İşlemediği suçların üzerine atıldığına, 2. Suçlamayı kesinlikle kabul etmediğine, 3. Kendisini tam olarak ifade edemediğine Ve somut bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarına ilişkindir. B. Sanık ...'un temyiz isteği, somut bir nedene dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, olay öncesinde sanıklar ile arkadaş olan mağdurun, sanıkların kendisini sosyal ortamlarda rahatsız edici davranışlarda bulunması üzerine arkadaşlığını sonlandırdığı, bu durumu kabullenmeyen sanıkların, mağduru alıkoyarak darp ettikleri, üzerinde hakaret içerikli ifadeler bulunan tişört giydirerek sokaklarda dolaştırdıkları, son olarak mağdurun akrabalarının müdahalesi üzerine mağduru bırakıp kaçtıkları olaya ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Mağdurun aşamalardaki beyanlarında, sanık ...'ın olay yerinde bulduğu odunla kafasına vurduğunu ifade etmesi, sanıkların savunmalarında bu durumu doğrulayarak, mağdura sopa ile vurduklarını ikrar etmeleri, 02.02.2015 tarihli adli muayene raporunda, mağdurun kafasında şişlik ve abrazyon bulunduğunun belirtilmesi karşısında, sanıkların mağdura yönelik atılı eylemi silahtan sayılan sopa ile gerçekleştirmelerine rağmen, haklarında 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendinin uygulanmaması hukuka aykırı bulunmuş ancak, bu husus karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bu kabule göre de; sanıkların, mağdura yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu çocuğa karşı, silahla ve birden fazla kişi tarafından birlikte işlemeleri karşısında, temel ceza belirlenirken 5237 sayılı Kanun'un 3 üncü ve 61 inci maddeleri gereğince aynı Kanunun 109 uncu maddesinin (a), (b) ve (f) bentlerindeki birden fazla nitelikli halin gerçekleştiği gözetilerek, temel hapis cezasının alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesinde hukuka uygunluk görülmemiştir.

Tüm dava dosyası kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanıkların üzerlerine atılı suçu işlediklerine yönelik kararda bir isabetsizlik görülmemiş, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların eleştiri dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıkların temyiz sebepleri yerinde görülmemekle, eleştiri dışında kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır .

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Samsun 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.02.2016 tarihli kararında sanıklar tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, sanıkların temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,