Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/6049 K.2023/291

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gürgentepe Cumhuriyet Başsavcılığının 23.06.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin birinci fıkrası, 167 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır. 2. Gürgentepe Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.11.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir. 3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 11.09.2020 tarihli ve 2016/7784 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın suç işleme kastı olduğuna vesaireye ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın katılana ait olan 106 ada 23 numaralı parselin bir kısmında bulunan sera ve depoyu kullanarak işgal ettiği iddia edilmiştir.

2. 25.05.2015 tarihli bilirkişi raporunda, deponun 106 ada 23 numaralı parselde kaldığı, seranın 4 metre kare 106 ada 23 parsele tecavüzlü olduğu belirtilmiştir.

3. Tanık C.D., 2008 yılında tapu kadastro geçtikten sonra seranın bir kısmının ...'nin arazisinde kaldığının belirlendiğini, kadastro tespitinden sonra taraflarca bu hususun bilindiğini, ancak ... ile ... arasında 2-3 yıldan beri sera konusunda da anlaşmazlık olduğunu, serendiyi babalarının yaptığını, araziler paylaşırken bu serendinin bulunduğu arazinin de ...'ye kaldığını, katılanın sanığa "bu arazinin tapusu benim bu serendiyi buradan kaldıracaksın" dediğini beyan etmiştir.

4. Katılan, iki yıldır serayı kaldırması içinde sanığı uyardığını, kadastro memurlarına 2014 yılının 11. ayında tespit yaptırdığını, serendinin ve seranın bir kısmının kendi taşınmazının içerisinde olduğunun tepsit edildiğini, kadastro memurlarını götürmeden önce seranın kendi arazisine tecavüzünün olduğunun bildiğini, sanığın taşınmazı kullanmaması için tespit yaptırdığını ancak sanığın serendiyi ve ardiyeyi halen kullandığını beyan etmiştir.

5. Sanık, seranın bir kısmının kardeşi olan katılanın arazisine tecavüzde olduğunu mahkemelik olunca öğrendiğini, iddiaya konu serendinin 50 yıl önce babası tarafından yapıldığını, ... arasında yapılan taksimden sonra bu serendinin ...'nin arazisinde kaldığını, kardeşi olduğu için bu serendeyi kullandığını, tarım araçlarını yakacak odunlarını koyduğunu, ancak kardeşiyle mahkemelik olduktan sonra burayı boşalttığını beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Tebliğname yönünden

Sanığın katılana ait taşınmazı işgal ettiği anlaşıldığından Tebliğname görüşüne iştirak olunmamıştır.

B. Katılan vekilinin temyiz sebepleri yönünden

Sanık hakkında kurulan hüküm, sanığın katılana ait olan 106 ada 23 numaralı parselin bir kısmını sera olarak ve parselde bulunan serendiyi kullanarak işgal ettiği ve sanığın uyarılarına rağmen tecavüze devam ettiği mahkemece yapılan keşif sonrası alınan bilirkişi raporu, tanık anlatımı, katılan beyanı, sanık savunması ve tüm dosya kapsamından anlaşıldığından, sanığın üzerine atılı hakkı olmayan yere tecavüz suçunun yasal unsurlarının oluştuğu gözetilmeden 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 154 üncü maddesi birinci fıkrası gereğince mahkumiyeti yerine mahkemece beraat kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gürgentepe Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.11.2015 tarihli kararına yönelik katılanının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,