Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/7062 K.2023/1252

Sanık hakkında güveni kötüye kullanma suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 25.04.2014 tarihli ve 2013/83940 soruşturma, 2014/18043 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında parada sahtecilik ve hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 197 nci maddesinin birinci fıkrası, 155 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca dava açılmıştır.

2. Ankara 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.10.2015 tarihli ve 2014/141 Esas, 2015/185 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında parada sahtecilik suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereği beraat; güveni kötüye kullanma suçundan 155 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 15 ... hapis ve 4.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 54 üncü maddesi gereği sahte paraların müsaderesine ve T.C. Merkez Bankasına gönderilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan ...'ın temyiz isteği; Herhangi bir nedene dayanmamıştır. 2. Sanık müdafiinin temyiz isteği; Güveni kötüye kullanma suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına ilişkindir.

III. OLGU VE OLAYLAR

1. Dava konusu olay, sanığın katılan ...'a ait işyerinden kiralamış olduğu ve katılan ... adına kayıtlı olan araçları kira sözleşmesi bitmesine rağmen teslim etmediği ve kiraladığı araçlara karşılık katılan ...'a 20 adet 100,00 TL'lik sahte banknot verdiği iddiasına ilişkindir. 2. Katılan ve tanık beyanlarına göre, sahte olduğu iddia olunan paraların, sanık tarafından araç kira sözleşmesi gereği katılan ...'a verdiği belirlenmiştir. 3. Güveni kötüye kullanma suçuna ilişkin uzlaşma hükümlerinin uygulanmadığı belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Katılan ...'ın parada sahtecilik suçundan kurulan hükme yönelik temyizine ilişkin

Parada sahtecilik suçunun mağduru ... olup, bu suçtan doğrudan zarar görmeyen katılan ...'ın davaya katılma hakkı bulunmadığı ve mahkeme tarafından da katılma kararı verilmiş olmasının bu suç yönünden kurulan hükmü temyiz hakkı vermeyeceği anlaşılmıştır.

B. Katılan ...'ın ve sanık müdafiinin güveni kötüye kullanma suçundan kurulan hükme yönelik temyizlerine ilişkin

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesi ve bu maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen 5237 sayılı 155 ... maddesinin birinci fıkrası kapsamındaki güveni kötüye kullanma suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle sanık hakkında kurulan hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Katılan ...'ın parada sahtecilik suçundan kurulan hükme yönelik temyizine ilişkin Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle, parada sahtecilik suçundan doğrudan zarar görmeyen katılan ...'ın davaya katılma hakkı bulunmadığı ve mahkeme tarafından da katılma kararı verilmiş olmasının hükmü temyiz hakkı vermeyeceği cihetle; katılanın temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereğince, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,