Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/7072 K.2023/799

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Afyonkarahisar Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 03.09.2015 tarihli iddianamesi ile, sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır. 2. Afyonkarahisar 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.12.2015 tarihli kararı ile sanığın hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın vekilinin temyiz isteği; usul ve yasaya aykırı karar verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın yaptığı besihane ve ahırın bir kısmının katılana ait arsayı işgal ettiği iddia edilmiştir.

2. Olay yeri görgü ve tespit tutanağında; sanığın katılana ait araziye besihane ve ahır yapmak suretiyle tecavüz ettiği belirtilmiştir.

3. Sanık, katılanla arazileri 1993 yılında ihale ile aldıklarını, alım tarihinde belediyenin sınırlar belli olsun diye sınır taşı döşediğini, bu durumu dikkate alarak ve katılana sorarak besihanesini yaptığını, katılanın ölçüm yaptırdığında binasının bir kısmının katılanın arazisine tecavüzlü olduğunun tespit edildiğini, tecavüzlü alanı satın almak istediğini, anlaşamadıklarını, suç işleme kastı olmadığını beyan etmiştir.

4. Katılan, sanığın besihane yaptıracağını kendisine söylediğini, yaptırabilirsin dediğini, daha sonra arazisini satmak için ölçüm yaptırdığında sanığın arazisine tecavüz ettiğinin ortaya çıktığını, sanığa üç ay boyunca binasını kaldırması veya arazisini satın alması için rica ettiğini, fakat sanığın kabul etmediğini, araziyi satın aldıkları tarihte belediyenin sınırları belirleyen taşlar döşediğini beyan etmiştir.

5. Bilirkişi raporunda; sanığa ait 123 ada 2 nolu parselin katılana adına kayıtlı 123 ada 9 nolu parsele 91,46 (metrekare) m² ahır ve ... duvarı olarak tecavüzü olduğu belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık hakkında kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde, tarafların komşu olan arazilerini belediyeden ihale ile satın aldıkları, belediyenin sınırları belirlemek için o tarihte araziler arasına sınır taşları döşediği, sanığın bu sınırları esas alarak ve katılanın arazisine taştığını bilmeden kendi arazisine besihane ve samanlık yaptığı, katılanın arazisinin sınırlarını ölçtürmesi sonucunda durumun anlaşıldığı, sanığın tecavüz ettiği kısmı satın almak istediği ancak tarafların anlaşamadıkları, taraflar arasında ihtilafın hukuki nitelikte olduğu anlaşıldığından hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR