Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/7448 K.2023/3627

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gebze Cumhuriyet Başsavcılığının 09.10.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kamu davası açılmıştır. 2. Gebze 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.03.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 6.000,00 TL adli para cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; suç isnadının haksız ve mesnetsiz olduğuna, zamanaşımı süresinin dolduğuna, eksik araştırma ile usul ve yasaya aykırı kararlar verildiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İncelemeye konu olay; sanığın bir süre önce aynı işyerinde birlikte çalıştığı ancak olay tarihinde işten çıkartılmış olan mağdureye mesaj atıp buluşmak istediğini söylemesi, aracın yanına gelen mağdureyi zorla araca bindirmesi, araç içinde eliyle mağdureyi darp etmesi, saçını çekmesi, mağdurenin direksiyona

müdahale etmesi neticesinde aracı durdurması, mağdurenin araçtan inip koşarak yakındaki apartman dairesine girmesi, sanığın da arkasından gelerek mağdureyi tutarak zorla götürmeye çalışması, mağdurenin bağırma sesleri üzerine apartman sakininin dışarı çıktığını gören sanığın olay yerinden ayrılması, iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik 231 nci maddesinin sekizinci fıkrasında yer alan "Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez." şeklindeki düzenleme karşısında, suç tarihinin 28.06.2014 tarihinden sonra olduğu dikkate alındığında; Mahkeme'nin sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulamama gerekçesinin kabulünde isabetsizlik görülmediğinden, Tebliğnamede bozma yönündeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

2. Sanığa isnat edilen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu mütemadi suç olup, bir müddet hürriyetin tahdit edilmesi ile suçun tamamlanacağı gözetilmeden, suçun teşebbüs aşamasında kaldığının kabulü ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 35 inci maddesinde düzenlenen teşebbüs hükümlerinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3. Mağdurenin anlatımını doğrulayan yaralanmasına ilişkin Adli Muayene Rapor'u ve tanık Ş.E. beyanı ile sanığın tevilli ikrarı karşısında sanığın bu yöndeki temyiz gerekçeleri yerinde görülmemiştir.

4. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR