Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/7467 K.2023/3198

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara Batı Cumhuriyet Başsavcılığının 04.12.2015 tarihli iddianamesiyle sanığın, oğlu olan mağdura yönelik olarak basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanmasına sebebiyet vermek suretiyle cebir ve şiddetle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması için dava açılmıştır. 2. Ankara Batı 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.03.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; bir sebebe dayanmamaktadır.

III- GEREKÇE

UYAP ortamından alınan nüfus kayıt örneğine göre hükümden sonra sanığın 13.09.2021 tarihinde vefat ettiğinin belirtilmesi karşısında; bu husus araştırılarak, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 64 üncü maddesi ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince ölüm nedeniyle düşürülmesi hususunun mahallince değerlendirilmesinde zorunluluk bulunmuştur.

IV. KARAR