Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/7616 K.2023/161

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Batman Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 18.10.2010 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 154 üncü maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle 154 üncü maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Batman 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 07.12.2011 tarihli kararı ile sanığın köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 154 maddesinin ikinci ve birinci fıkrası, 62 maddesinin ikinci fıkrası, 50 nci maddenin birinci fıkrası (a) bendi, 52 nci maddeleri gereğince 3.000,00 TL ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Bu kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesi'nin 20.10.2014 tarihli ilamıyla eksik incelemeyle hüküm kurulması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bu bozma kararı üzerine mahkemece yeniden yapılan yargılama sonucunda Batman 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.02.2015 tarihli kararı ile sanığın köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 154 üncü maddesinin ikinci ve birinci fıkrası, 62 nci maddesinin ikinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddeleri gereğince 3.000,00 TL ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

5. Bu kararının sanık ... katılan ... vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesi'nin 29.03.2016 tarihli ilamı ile suç tarihi itibariyle taşınmazın belediye sınırları içinde kalıp kalmadığı hususunda eksik araştırma yapıldığı gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

6. Bu bozma kararı üzerine de mahkemece yapılan yargılama sonucunda yukarıdaki esas ve karar numarası belirtilen 21.05.2015 tarihli karar ile sanığın köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 154 üncü maddesinin ikinci ve birinci fıkrası, 62 nci maddesinin ikinci fıkrası, 50 maddesinin birinci fıkrası (a) bendi uyarınca 3.000,00 TL ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

7. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzeltilerek onama istemli Tebliğname ile Daireye gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; sanığın atılı suçu işlemediğine, suça konu taşınmazın imar parseli içinde kaldığına, mera olmadığına, bu nedenle kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. Katılan ... vekilinin temyiz isteği; lehlerine vekalet ücretine hükmedilmesine, sanığın üst sınırdan cezalandırılmasına karar verilmesine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın yargılama konusu eyleminin hakkı olmayan yere tecavüz suçunu oluşturduğu nazara alındığında, 5237 sayılı Kanun’un 154 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin 18.10.2010 (iddianame tarihi) suç tarihinden temyiz incelemesi tarihine kadar, 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Batman 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.05.2015 tarihli kararına yönelik sanık müdafinin ve katılan ... vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenle 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,