Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/7657 K.2023/1778

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Amasya Cumhuriyet Başsavcılığının 03.03.2015 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında parada sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun ( 5237 sayılı Kanun) 197 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2. Amasya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.10.2015 tarihli ve 2015/70 Esas, 2015/211 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında parada sahtecilik suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi gereğince beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet Savcısının sanığın suç işleme kastı ile sahte parayı tedavüle sürdüğüne ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay, sanığın bir kafede sahte 50,00 TL'yi yanında bulunan ve hakkındaki beraat hükmü temyiz edilmeyen sanık ... ...'ya vererek hesabı ödemesini sağladığı, para üstü olarak 47,00 TL alarak olay yerinden ayrıldıklarına ilişkindir.

2. 23.07.2014 tarihli, Türkiye Cumhuriyeti ... raporunda suça konu paranın sahte olup aldatma kabiliyetinin bulunduğu belirtilmiştir.

3. Sanık savunmasında kimseye sahte para vererek hesabı ödemesini istemediğini beyan ederek suçlamayı reddetmiştir.

4. Temyiz dışı sanık ..., parayı kendisine sanık ...'ın verdiğini sahte olduğunu bilmediğini beyan etmiştir.

5. Kafe sahibi mağdur ... Koçaslan, sanıkların kafeye birlikte çay içmek için geldiklerini hesabın sanık ... tarafından ödendiğini, sanık ...'ı diğer sanığa para verirken görmediğini beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanığın aşamalarda suçlamayı reddetmesi, yakalandığında üzerinde sahte paranın ele geçmemesi, 50,00 TL'lik sahte paranın temyiz dışı sanık ... aracılığıyla sanık ... tarafından mağdura verildiği kabul edilse dahi bu paranın sahte olduğu bilinerek muhafaza edilip tedavüle koyulduğuna dair savunmasının aksine bir delil bulunmadığı gözetildiğinde, mahkemenin beraate dair kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

B. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR