Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/7898 K.2023/3098

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanıklar hakkında Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 19.06.2015 tarihli iddianamesiyle parada sahtecilik suçundan dava açılmıştır. 2. Adana 5. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 22.12.2015 tarihli kararı ile sanık ... hakkında parada sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 197 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ve 1.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına; sanık ... hakkında parada sahtecilik suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının e bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ...'ın temyiz isteği; eksik inceleme ile yeterli araştırma yapılmadan karar verildiğine, atılı suçu işlemediğine, delil yetersizliğine ilişkindir. B. Cumhuriyet Savcısının temyiz isteği; sanık ...'ın cezalandırılması gerektiğine, atılı suçu işlediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Dava konusu olay, sanık ...'ın diğer sanık ...'dan almış olduğunu iddia ettiği 1.500,00 TL değerindeki parayı, mağdurlara olan borcuna karşılık verdiğinde paraların sahte olduğunun mağdurlar tarafından anlaşılması üzere, polise giderek şikayetçi olmasına ilişkindir. 2.Dosya kapsamında, 27.01.2014 tarihli olay tutanağı, muhafaza altına alma tutanağı, mağdurların beyanları, tanık Y.K.'nin beyanı, T.C. ... Bankası'nın 06.03.2014 tarihli raporu mevcuttur.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Dosya kapsamında yer alan, T.C. ... Bankası Raporu, mağdurların beyanları ve tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Sanığın, olay tarihinde, mağdurlara olan borcunu sahte para ile ödediği, mağdur ...'nun alınan beyanında, paraların sahte olduğunu sanığa söylemesi üzerine sanığın öfkelenerek olay yerinden uzaklaştığını ifade etmesi, sanığın ise mağdurlara verdikleri dışında sahte paraların bir kısmını kime verdiğini hatırlamadığını beyan etmesi karşısında, ele geçirilen paraların sahte olduğuna ilişkin T.C. ... Bankasından alınan rapor ile dosya kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın atılı suçtan 5237 sayılı Kanun'un 197 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Sanıklar ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde A bendinde açıklanan nedenle Adana 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.12.2015 tarihli kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,