Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/8306 K.2021/18130

Gereği görüşülüp düşünüldü: Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazların reddine, ancak;

Oluşa, mağdurun aşamalardaki beyanına ve tüm dosya kapsamına göre, mağdur ...’ın olay günü arkadaşından emanet olarak aldığı araçla kırmızı ışıkta durduğu sırada aracın ön koltuğuna sanık ...'in kapıyı açarak bindiği, aracın arka koltuğuna da suça sürüklenen çocuk ...'in bindiği, araca binen sanığın mağdura “...” dediği, mağdurun da "ben ... değilim, arabayı emanet aldım, arabadan iner misin" deyince sanığın "ben mintinin ..., sen beni tanıyor musun, sür lan arabayı" dediği, mağdurun başka bir yere gitmesi gerektiğini söylemesi üzerine sanığın "bizi Bağbaşına götür" dediği,

sanık ve suça sürüklenen çocuğun ellerinde de içki şişesinin bulunduğu, mağdurun sanık ve suça sürüklenen çocuktan korktuğu için aracı Bağbaşı Mahallesi istikametine doğru sürdüğü, bu sırada giderken mağdurun sanık ve suça sürüklenen çocuğa kendisini bırakmalarını ve arabadan inmelerini söylemesine rağmen sanık ve suça sürüklenen çocuğun araçtan inmeyerek mağdurun isteğini reddettikleri, mağdurun sanık ve suça sürüklenen çocuğu Bağbaşı Mahallesinde bir evin önüne getirdiği sırada sanığın mağdura tokat attığı, araçtan inerken aracın ön göğüs kısmına yumrukla vurduğu,

sonrasında mağdurun araçla olay yerinden ayrıldığı olayda, sanık ve suça sürüklenen çocuğun 5237 sayılı TCK’nın 109/2. maddesi gereğince cezalandırılmaları gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde aynı Kanun’un 109/1. maddesi ile mahkumiyet hükümleri kurulması,