Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/8346 K.2023/4662

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Akhisar Cumhuriyet Başsavcılığının 21.10.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 35 inci madde ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2. Akhisar 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.04.2016 tarihli kararı ile sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 35 inci maddesi, 62 inci maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkrası uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; üzerine atılı suçu işlemediğine, beraatına karar verilmesi gerektiğine, eksik yargılama yapıldığına ve re'sen görülecek diğer temyiz sebeplerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, mağdure ... ve mağdurenin arkadaşı ... araç ile seyir halindeyken sanık ...'ın aralarında gönül ilişkisi bulunan mağdurenin de içinde bulunduğu aracı takip etmesi ve bu aracın trafik ışıklarında durması sonucunda sanığın aracın kapısını açarak mağdureyi araç içerisinden kolundan çekerek cebren çıkarmak istemesine ancak mağdurenin araç içerisinde bulunan arkadaşı ...'ın mağdureye yardım etmesiyle sanığın mağdureyi araç içerisinden çıkaramamasına ilişkindir.

2. Mağdurenin, araç içerisinden kendisini zorla çekip dışarı çıkarmaya çalışan sanığa polis çağıracağını söylemesi üzerine sanık olay yerinden uzaklaşmıştır.

3. Mağdurenin, sanığın kendisini cebren arabadan dışarı çıkarmaya çalıştığı ve kolundan çektiğine ilişkin doktor raporu dosyada mevcut olup rapor sonucunda yaralamanın basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde olduğu tespit edilmiştir.

4. Sanık savunmasında suçu kendisinin işlediğini kabul etmemekle birlikte olay tarihinde müşteki mağdure ile sevgili olduğunu ve tartıştığını beyan etmiştir.

5. Mağdure, soruşturma aşamasında alınan beyanında olay günü sanığın kendisini takip ettiğini, araçla kırmızı ışıkta durduklarında sanığın mağdureyi araçtan kolundan çekerek çıkarmaya çalıştığını ancak mağdurenin arkadaşının yardım etmesi üzerine çıkaramadığını, sanığın kendisini kolundan çekmesi nedeniyle kolunda kızarıklık oluştuğunu, sanık aleyhine daha önce verilen tedbir kararının sanık tarafından ihlal edildiğini, sanıktan şikayetçi olduğunu ifade etmiştir.

6. Tanık ..., sanığın mağdureyi araçtan zorla dışarıya çıkarmaya çalıştığını ancak kendisinin mağdureye yardım etmesi neticesinde sanığın mağdureyi araçtan dışarıya çıkartamadığını ifade etmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Mağdure ... ve tanık ...'ın soruşturma aşamasındaki beyanları, tanık ...'ın yargılama aşamasındaki beyanı, mağdurun doktor raporu ve dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde sanığın davaya konu eylemi gerçekleştirdiğine ilişkin ilk derece mahkemesinin kabul ve gerekçesi isabetli bulunmakla; sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine yönelik somut olgulara dayanmayan temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin doğru olarak nitelendirildiği anlaşıldığından sanığın eksik yargılama yapıldığına yönelik temyiz sebebi ile diğer temyiz sebepleri de yerinde görülmemiştir.

V. KARAR