Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/8378 K.2023/7425

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 08.05.2015 tarihli iddianamesi ile sanıklar ... ve ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve yaralama suçlarından cezalandırılmaları istemiyle dava açılmıştır.

2. Bursa 22. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.02.2016 tarihli kararı ile sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hapis cezalarının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, yaralama suçundan 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hapis cezalarının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, yaralama suçundan 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1 .Sanık ... müdafiinin temyiz isteği, katılan ...'ın ifadelerinin çelişkili olduğuna, sanığın suçu işlemediğine, sanık hakkında sadece haksız tahrik altında kasten yaralama suçundan hüküm kurulması gerekirken hem kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan hem de kasten yaralama suçundan hüküm kurulduğuna, eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulduğuna, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, katılan ...'ın beraat eden sanık ... hakkında şikayetinden vazgeçmesinin tüm sanıklar için de geçerli olması gerektiğine, ilişkindir

2. Sanık ... müdafiinin temyiz isteği, sanığın suçu işlemediğine, katılan ...'ın beyanlarının çelişkili olduğuna, tanık beyanları ile doğrulanmadığına, sanığın suç kastının bulunmadığına, mahkûmiyet gerekçesinin doyurucu olmadığına, beraat kararı verilmesi ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanık ...'nin, aralarında olay öncesine dayalı husumet bulunan katılan ...'ı, olay günü silahla tehdit ederek arkadaşlarının yanından alıp bir armut bahçesine götürdüğü, burada katılanı bir müddet darp ettikten sonra diğer sanık ...'ı arayıp arabası ile gelmesini istediği, sanık ... arabası ile sanık ... ve katılan ...'ın yanına geldikten sonra sanıkların zorla katılanı arabaya bindirerek ormanlık bir alana götürdükleri, her iki sanığın burada katılanı, vücudunda kemik kırığı oluşacak şekilde darp ettikleri, sonrasında sanık ...'ın oradan ayrıldığı,

sanık ...'nin ise katılanı bırakmayıp, zorla kendi evine götürdüğü ve evinde 2 gün daha tuttuğu, bu şekilde sanıklar ... ve ...'ın katılana karşı kasten yaralama ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işledikleri iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Sanık ...'ın, arabası ile sanık ...'nin söylediği yere gelip, birlikte katılanı zorla arabaya bindirip ormanlık alana götürerek, ormanlık alanda da katılanı sanık ... ile birlikte darp ettiği anlaşılan olayda, sanık ...'ın fikir ve eylem birliği içerisinde sanık ...'nin hürriyeti tahdit eylemine katıldığı dikkate alınarak, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 37 nci maddesi delaletiyle 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) ve (b) bentleri uyarınca cezalandırılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (b) bendi, yalnızca, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu birden fazla kişi aynı Kanun'un 37 nci maddesi kapsamında fikir ve eylem birliği içinde hareket edip, asli fail olarak eylemi gerçekleştirmeleri halinde uygulanabilir. Mahkemece, sanık ...'ın, sanık ...'nin eylemine yardım eden sıfatıyla katıldığı kabul edilerek 5237 sayılı Kanun'un 39 uncu maddesinin uygulanmasına karşın, aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (b) bendinin uygulanmış olması bozmayı gerektirse de dosya kapsamına göre sanık ...'ın sanık ...'nin eylemine 5237 sayılı Kanun'un 37 nci maddesi kapsamında müşterek fail olarak katıldığı anlaşıldığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçlarının şikayete tabi olmadığı anlaşılmakla, sanık ... müdafiinin, katılan ...'ın beraat eden sanık ... hakkında şikayetinden vazgeçmesinin tüm sanıklar için de geçerli olması gerektiğine ilişkin temyiz talebi reddedilmiştir.

Olay ve olgular bölümünde anlatıldığı şekilde gerçekleştiği anlaşılan olayda sanık ...'nin katılan ...'ı cebir, tehdit kullanarak hürriyetinden yoksun kıldıktan sonra kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsuru olmayacak şekilde yaraladığı gözetildiğinde, yaralama ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından ayrı ayrı mahkûmiyet kararı verilmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından sanık ... müdafiinin, sanık hakkında sadece haksız tahrik altında kasten yaralama suçundan hüküm kurulması gerekirken hem kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan hem de kasten yaralama suçundan hüküm kurulduğuna ilişkin temyiz talebi reddedilmiştir.

Olayın intikal şekli ve zamanı, katılan ...'ın aşamalardaki özü itibariyle birbiri ile uyumlu beyanları, tanıkların aşamalardaki birbiri ile uyumlu beyanları, sanıkların aşamalardaki savunmaları, doktor raporları ve tüm dava dosyası kapsamı dikkate alındığında, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından,

sanık ... müdafiinin, katılan ...'ın ifadelerinin çelişkili olduğuna, sanığın suçu işlemediğine, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sanık ... müdafiinin sanığın suçu işlemediğine, katılan ...'ın beyanlarının çelişkili olduğuna, tanık beyanları ile doğrulanmadığına, sanığın suç kastının bulunmadığına, mahkûmiyet gerekçesinin doyurucu olmadığına, beraat kararı verilmesi ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelik temyiz talepleri yerinde görülmemekle, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR