Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/8987 K.2021/15253

Gereği görüşülüp düşünüldü: İftira suçunun oluşabilmesi için; yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunarak işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesi gerektiği; iftira suçunun özel bir halini düzenleyen 5237 sayılı TCK.nın 268. maddesinde tanımlanan "başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması" suçunun ise oluşabilmesi için, kişinin işlediği suç nedeniyle kendisi hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılmasını engellemek amacıyla, başkasına ait kimliği veya kimlik bilgilerini kullanması gerekir.

Somut olayda, sanığın, "..." ismiyle 10.12.2014 tarihinde BİMER'e yazmış olduğu dilekçesinde, katılanlar ..., ... ve ...'in çalıştıkları kurum içerisinde yolsuzluk yaptıklarını, katılan ...'nın ise evine kaçak oda çıktığını belirterek ihbarda bulunduğu ve Gündoğdu Kaymakamlığınca başlatılan incelemede iddiaların doğru olmadığının tespit edildiği anlaşılmakla, sanığın, katılanlar ..., ..., ... ve ... hakkında asılsız ihbarda bulunurken,

bu eylemi nedeniyle kendisi hakkında soruşturma veya kovuşturma yapılmasını engellemek amacıyla da dilekçeyi katılan ...'nın adıyla gönderdiği ve bu kişinin görev yaptığı işyeri adresini de kimlik bilgileri belirlenebilir şekilde dilekçeye yazdığı olayda, sanığın eyleminin, yasal unsurları itibariyle TCK'nın 267/1, 43/2. maddesinde düzenlenen zincirlemeli şekilde iftira suçunu oluşturduğu gözetilmeden, mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,