Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/9404 K.2022/1354

Hakkı olmayan yere tecavüz etmek suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 154/1-2, 62 ve 52. maddeleri gereğince 5 ay hapis ve 80,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair ... 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/07/2018 tarihli ve 2015/688 Esas, 2018/484 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, ...

16. Asliye Ceza Mahkemesince kısa kararın verildiği 10/07/2018 tarihli oturumda sanığın üzerine atılı hakkı olmayan yere tecavüz etmek suçundan beraatine karar verilmesine rağmen, 10/07/2018 tarihli gerekçeli kararın mahkemenin değerlendirmesine dair kısımda sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar verilmesi gerektiği şeklinde açıklamaya yer verildiği ve hüküm kısmında sanığın mahkumiyetine, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar verildiği anlaşılmakla,

kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki oluşturulmak suretiyle karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 15.09.2020 gün ve 10971 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02.10.2020 gün ve KYB/2020-83726 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükmün esasını oluşturan kısa kararda sanık ... hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan beraat kararı verildiği halde, gerekçeli kararda sanığın mahkumiyetine ve verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmek suretiyle gerekçe ile kısa karar arasında çelişkiye neden olunması,