Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/10089 K.2023/3674

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 29.02.2016 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında dilencilik suçundan dava açılmıştır. 2. İzmir 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.07.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında dilencilik suçundan beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Mağdur vekilinin temyiz isteği somut bir nedene dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın yanında kızı mağdur olduğu halde cami önünde dilendikleri sırada ekiplerce yakalandıkları ve bu şekilde mağdurun sanık tarafından dilencilikte araç olarak kullanıldığı iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

... zorunlu müdafiinin 26.04.2016 tarihli duruşmada sanıktan şikayetçi olduğunu beyan etmesi karşısında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 238 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca davaya katılma talebi sorularak katılma konusunda bir karar verilmesi gerekli ise de; zorunlu müdafinin hükmü temyiz etmiş olmakla katılma iradesini açıklamış sayılacağından, 5271 sayılı Kanunun 237 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ...'nun davaya katılmasına ve zorunlu vekil Av. ...'nin de katılan vekili olarak kabul edilmesine karar verilerek yapılan incelemede;

18.12.2015 tarihli olay tutanağı, katılanın hazırlık aşamasındaki beyanları, sanığın mahkeme ifadesi ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın kendi çocuğunu dilendirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında atılı suçtan mahkumiyeti yerine, yazılı şekilde beraatine karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR