Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/10260 K.2023/8799

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan usul hükümleri gereği temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sarıkamış Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 27.01.2016 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2. Sarıkamış Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.05.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan 2 yıl 6 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; sanığın suç kastının bulunmadığına, suçun unsurlarının oluşmadığına, eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna ve sanığın savunma hakkının kısıtlandığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, mağdur ile aynı yerde zorunlu askerlik hizmetini yerine getiren sanığın, mağdurun kendisine para çekmesi için verdiği kredi kartından para çekip, bu parayı mağdura vermek yerine kendisi kullanıp menfaat sağlamak suretiyle, başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurun aşamalardaki beyanları, banka cevabi yazıları, sanığın tevilli ikrar yollu savunmaları ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımın doğru biçimde belirlendiği görülmekle sanık müdafiinin sair temyiz itirazı reddedilmiştir.

Bununla birlikte, sanığın talimatla alınan 30.03.2016 tarihli beyanında; mağdurun zararını ödediğini söylediğinin, mağdurun da talimatla alınan 02.05.2016 tarihli beyanında zararının tamamının karşılandığını beyan ettiğinin ve zararın ödendiğine dair dekontun dosya arasına konulduğunun anlaşılması karşısında; sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 245 nci maddesinin beşinci fıkrası yollamasıyla 168 inci maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR