Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/10284 K.2023/7490

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Düziçi Cumhuriyet Başsavcılığının 16.12.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2. Düziçi Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.07.2016 tarihli kararı ile sanığın hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan 4.500,00 TL adli para cezası ve 500,00 TL adli para cezası cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, tanıklarının usule aykırı olarak dinlenilmeyerek savunma haklarının kısıtlandığına, taşınmazın sanığın annesine ait olduğuna sanığın sadece yaşlı annesine yardım ettiğine, sanığın suç teşkil eden fiili olmadığına, taşınmazın alındığı tarihten beri aynı şekilde kullanıldığına, taraflar arsındaki uyuşmazlığın hukuki nitelikte olduğuna, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın müştekiye ait 197 parselin 386, 70 metrakaresini işgal ettiği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Suçun temadi etmiş olması nedeniyle, suç tarihinin hukuki kesintinin gerçekleştiği iddianame tarihi olan 16.12.2015 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

1. Sanık hakkında kurulan hükümde, iddianame anlatımı, sanık savunması, katılan ve tanık beyanları, keşif, bilirkişi raporları, tapu kayıtları ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın annesine ait 198 sayılı taşınmazı kullanırken katılana ait 197 parselin 386,70 metre karelik kısmına tel çekmek ve ağaç dikmek sureti ile işgal ettiği, sanığın suça konu alanı ekip biçtiğine dair soruşturma ve kovuşturma aşamasındaki ikrar içeren beyanlarının tanık M.K. tarafından doğrulandığı,

sanığın bir hakka dayanmaksızın katılana ait taşınmazı kısmen işgal ettiği ve keşif esnasında tecavüzün devam ettiği anlaşıldığından tanıklarının usule aykırı olarak dinlenilmeyerek savunma haklarının kısıtlandığına, taşınmazın sanığın annesine ait olduğuna sanığın sadece yaşlı annesine yardım ettiğine ilişkin temyiz istemleri yerinde görülmemiş sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesinde ve suça konu alanın eski hale getirmek suretiyle katılanın zararının giderilmemesi nedeni ile verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmemesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR