Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/10466 K.2023/7862

Sanıklar hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun

260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği suçtan zarar gören Hazine vekilinin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Göksun Cumhuriyet Başsavcılığının 09.11.2015 tarihli iddianamesi ile sanık ... hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme, hakaret, sanık ... hakkında silahla tehdit ve hakaret suçunu işledikleri iddiası ile dava açılmıştır. 2. Göksun Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.05.2016 tarihli kararı ile sanık ... hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan 5 ay hapis cezası, hakaret suçundan 1.740 TL adli para cezası; sanık ... hakkında silahla tehdit suçundan beraat ve hakaret suçundan ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan sanık ...'in temyiz isteği; hakkı olmayan yere tecavüz suçunu ve hakaret suçunu işlemediğine, kendisine yönelik hakaret ve silahla tehdit suçunun sabit olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, katılan sanık ... ile katılan sanık ... ve katılan ... arasında suça konu taşınmaz üzerinde hak sahipliği konusunda anlaşmazlık olduğu, suç tarihinde katılan sanık ...'in resmi tapu kayıtlarına göre katılan ...'e ait olan ... ilçesi ... mahallesi .... mevkiinde bulunan 121 ada 80 parsel alan içerisinde kalmakta olan 1657,33 m2lik kısım ile yine aynı parselde kalan 2042,53m2 lik kısım üzerinde sahiplenmek kastı ile zirai faaliyette bulunduğu, tarafların karşılıklı hakaret ettikleri ve sanık ...'in katılanları silahla tehdit ettiği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

A. Katılan sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Hükmün tür ve miktarları itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, sanık ... müdafiinin temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Katılan sanık ... hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Mahkemece mahallinde teknik bilirkişi marifetiyle keşif yapılarak, sanığın, katılana ait taşınmaza tecavüzünün bulunup bulunmadığı kesin biçimde saptanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve tespit olunması gerekirken eksik araştırmayla yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

C.Katılan Sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Katılan sanık ...'e isnat edilen alenen hakaret suçlamasının sabit olduğu ancak kendi arazilerinde işgal eden katılan sanıklara yönelik gerçekleştirdiğinin kabulü ile katılan sanık ...'in eyleminin haksız bir fiile tepki olarak işlendiği nazara alındığında katılan sanık hakkında hakaret suçundan ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

D. Katılan sanık ... hakkında silahla tehdit suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde

Katılanın beyanlarını destekler nitelikte olan, olaya müdahale eden jandarma er tanık Ö.B.'nin "... ailesinden ismen hatırlamadığım bir şahıs elini beline atarak belindeki tabancayı tutmak suretiyle Sanıklar ..., ..., ... ve ...'e hitaben İddianamede belirtilen tehdit içeren sözler sarf etti, olayın büyümesini engelledik'' şeklindeki beyanı karşısında, sanığın katılanlar ..., ..., ... ve ...'e yönelik zincirleme şekilde silahla tehdit suçundan mahkumiyeti yerine, yazılı şekilde beraatine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

1.Katılan sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Katılan sanık ... hakkında hükmolunan netice cezanın türü ve miktarı gözetildiğinde 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca hükmün kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, katılan sanığın temyiz isteğinin karar tarihi itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesinin birinci fıkrası ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

2. Katılan Sanık ... hakkında hakaret suçundan verilen hükmün temyiz incelemesinde;

Gerekçe bölümünde (C) numaralı bentde açıklanan nedenlerle Göksun Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.05.2016 tarihli kararında katılan sanık ... tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan sanık ...'in temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

3.Katılan sanık ... hakkında hakkı olmayan yere tecavüz ve sanık ... hakkında silahla tehdit suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Gerekçe bölümünde (B ve D) bentlerinde açıklanan nedenlerle Göksun Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.05.2016 tarihli kararına yönelik katılan sanık müdafinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,