Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/10522 K.2023/10021

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan usul hükümleri gereği temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Çatalca Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 24.03.2015 tarihli iddianame ile sanıklar hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2.Çatalca 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.05.2016 tarihli kararı ile sanıklar hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan her biri için ayrı ayrı olmak üzere 2 yıl 6 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık ...'ın temyiz isteği, suçu işlemediğine, suçu başka bir kişinin işlediğine kendisinin kandırılıp aracı olarak kullanıldığına ilişkindir. 2.Sanık ... müdafinin temyiz isteği, eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna, sanık ...'in suçu işlemediğine, suçun unsurlarının oluşmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, katılanın olay günü, Banka müşteri hizmetlerinden arandığı, kredi kartından bir başkası adına havale yapıldığı, bilgisi dışında ise yapılan havalenin iptal edileceği, iptal işleminin gerçekleşmesi için kredi kartı bilgilerinin gerekli olduğu söylenip, iradesi fesada uğratılarak katılana ait kredi kartının kart bilgileri ve banka hesap bilgilerinin ele geçirildiği, sonrasında katılanın banka hesabından toplamda 14.900,00 TL'nin sanıklardan ...'ın banka hesabına havale edildiği,

sanık ...'ın hesabına havale edilen tutarın bir kısmının nakit çekim yapılmak suretiyle alındığı ve bir kısmının da doğrudan kart üzerinden harcandığı, sanık ...'ın hesabına para gönderildikten sonra banka mevduat hesabına bağlı kredi kartını sanık ...'e şifresini de bildirerek verdiği, harcama işlemlerinden bir kısmının sanık ... tarafından yapıldığı, bu suretle sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Olayın intikal şekli ve zamanı, sanığın aşamalardaki tevilli ikrar yollu savunmaları, katılanın aşamalardaki beyanları, bankaların cevabi yazıları ile verilen bilgiler ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından,

sanık ...'ın, suçu işlemediğine, suçu başka bir kişinin işediğine kendisinin kandırılıp aracı olarak kullanıldığına, sanık ... müdafinin eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna, sanık ...'in suçu işlemediğine, suçun unsurlarının oluşmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine yönelik temyiz talepleri reddedilmiştir.

2. Bununla birlikte, katılanın kredi kartı bilgileri ele geçirildikten sonra banka hesabından, internet bankacılığı aracılığıyla 14.900,00 TL tutarındaki paranın sanık ...'ın banka hesabına havale yöntemi ile gönderildiği, bu işlem sonrasında harcamaların ve para çekimlerinin sanık ...'a ait banka hesabına bağlı kredi kartı ile yapıldığı anlaşılmakla, katılanın iradesi fesada uğratılıp banka hesap bilgileri ele geçirilerek,

hesabında bulunan 14.900,00 TL'nin sanık ...'ın hesabına gönderilmesi ve sonrasında yapılan nakit çekim ve harcamalara ilişkin bir bütün olan eylemlerinin, başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama ve bilişim sistemlerinin kullanılması suretiyle hırsızlık suçlarını oluşturduğu,

5237 sayılı Kanun'un 44 üncü maddesinde düzenlenen fikri içtima kuralı uyarınca en ağır cezayı gerektiren 5237 sayılı Kanun'un 142 nci maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendinde düzenlenen bilişim sistemlerinin kullanılması suretiyle hırsızlık suçundan hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR