Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/10776 K.2024/218

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan usul hükümleri gereği temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Çaycuma Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.06.2011 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2. Çaycuma 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.05.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan 3 yıl hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, suçu işlemediğine, kredi kartını katılanın rızası ile kullandığına ve lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, katılan ile olay tarihinden önce aynı iş yerinde çalışan sanığın bu iş yerine gidip katılanın şahsi eşyalarını koyduğu dolaptan katılana ait Vakıflar Bankası ve Türkiye İş Bankası tarafından verilme 2 adet kredi kartını aldığı, sonrasında Türkiye İş Bankası tarafından verilme kredi kartından Çaycuma Şubesi ATM cihazından 250,00 TL nakit çekim yaptığı, bu suretle sanığın başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden yapılan araştırmada; sanık hakkında katılanın kişisel eşya dolabından aldığı Vakıflar Bankası tarafından verilme kredi kartının 03.02.2011 tarihinde kullanılması nedeniyle başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçunu işlediği iddiası ile Zonguldak Cumhuriyet Başsavcılığının 26.10.2011 tarihli iddianamesi ile Zonguldak 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/430 Esas sayılı davanın açıldığı, söz konusu dosyadan sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan mahkûmiyet kararı verildiği, mahkumiyet kararının temyiz edilmeksizin 24.10.2016 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Katılana ait kredi kartının değişik zamanlarda birden fazla kez kullanılması veya katılana ait birden fazla kredi kartının kullanılması suretiyle yarar sağlanması halinde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 245 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca tayin olunan cezadan aynı Kanun'un 43 üncü maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiği cihetle;

Dava dosyası ve UYAP üzerinde yapılan incelemede; sanık hakkında aynı katılana karşı, Vakıflar Bankası tarafından verilme kredi kartından nakit çekim yapması nedeniyle başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçunu işlediği iddiası ile ilgili 03.02.2011 suç tarihli eyleme ilişkin 26.10.2011 tarihli iddianame ile Zonguldak 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/430 Esas sayılı davanın açıldığı, söz konusu dava dosyasında sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan mahkumiyet kararı verildiği,

mahkûmiyet kararının temyiz edilmeksizin 24.10.2016 tarihinde kesinleştiği anlaşılmakla; mükerrer cezalandırmanın önlenmesi bakımından sanık hakkındaki söz konusu dava dosyası araştırılarak, suç ve iddianame tarihleri nazara alınarak aynı katılana karşı eylemleri arasında hukuki ve fiili kesinti bulunup bulunmadığı belirlendikten sonra ayrı suç mu yoksa zincirleme suç nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin uygulanması suretiyle ceza verilmesinin gerekip gerekmeyeceğinin tespiti,

hukuki ve fiili kesinti olmadığının tespiti halinde sanığın kastının ağırlığı ile meydana gelen tehlike ve zararın ağırlığı gözetilerek 5237 sayılı Kanun'un 245 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca tayin edilecek temel hapis ve adli para cezasının alt sınırdan uzaklaşılarak belirlendikten sonra 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi uyarınca arttırım yapılması suretiyle cezaların belirlenmesi, söz konusu dava dosyasının getirtilerek incelenmesi, bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örnekleri dosyaya konulması, dava dosyasının kesinleştiğinin ve birleşmenin mümkün olmadığı gözetilerek,

hukuki ve fiili kesintinin olmaması halinde yukarıda belirtilen şekilde 5237 sayılı Kanun'un 245 inci maddesinin birinci fıkrası ve 43 üncü maddesi uyarınca belirlenecek sonuç ceza ile kesinleşen hüküm veya hükümlerdeki sonuç ceza arasındaki fark kadar ek cezaya hükmolunması gerektiği göz önünde bulundurulmadan,

2. Dosya kapsamında, katılanın İş Bankası kredi kartından para çekilmesine ilişkin sadece katılan tarafından şikayet dilekçesiyle birlikte sunulmuş bir dekont bulunduğu, banka tarafından dosyaya sunulmuş hesap ekstresi bulunmadığının anlaşılması karşısında; suç tarihi olan 03.02.2011 gününe ilişkin katılana ait 4543***7788 nolu kredi kartına ilişkin hesap ekstresinin denetime olanak verecek şekilde dosya içerisine alınması,

bu hesap ekstrelerindeki sanık tarafından gerçekleştirildiği iddia edilen nakit çekime ilişkin hareketler ile dosya içerisinde sanığa ait olduğu ve nakit çekim yaptığı anlara ilişkin yer alan güvenlik kamera kayıtlarının yer ve zaman olarak karşılaştırılması yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden eksik araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR