Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/10905 K.2021/22132

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Müşteki ...'ün cinsel taciz suçundan 15/07/2016 tarihli ek karara yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Müştekinin 07.10.2015 tarihli savcılıktaki ifadesinde şikayetten vazgeçtiği ancak mahkemedeki ifadesinde şikayetçi olup davaya katılmak istediğini beyan ettiği; ancak şikayetten vazgeçmeden dönmek mümkün olmadığından müştekinin davaya katılma ve hükmü temyiz hakkı bulunmadığından, temyiz isteminin 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2) Mağdur ... vekilinin cinsel taciz suçuna yönelik temyiz talebinin reddine ilişkin 05.08.2016 tarihli ek karara yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Mağdurun yaşının suç tarihinde 15 yaşından küçük olması ve eylemin niteliği gereği temyiz hakkının bulunduğu kabul edilerek 05.08.2016 tarihli ek kararın kaldırılmasına karar verilmekle yapılan incelemede;

Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen düşme kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan mağdur vekilinin suçun nitelikli halinin oluştuğuna dair yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

3) Sanık ve mağdur vekilinin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın mağduru soruşturma başlamadan önce ve şahsına zararı dokunmaksızın serbest bırakması karşısında; sanık hakkında TCK.nın 110. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,