Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/11042 K.2023/3825

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 30.04.2015 tarihli iddianamesiyle, sanığın;

a. Yaralamaya teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 35 inci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca,

b. Ruhsatsız ateşli silahlarla mermileri satın alma veya taşıma veya bulundurma suçundan, Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'un (6136 sayılı Kanun) 13 üncü maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması talebi ile dava açılmıştır.

2. İstanbul Anadolu (Kapatılan) 77. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.06.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında;

a. Yaralamaya teşebbüs suçundan, ek savunma hakkı verilerek, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 2 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına,

b. Ruhsatsız ateşli silahlarla mermileri satın alma veya taşıma veya bulundurma suçundan, ek savunma hakkı verilerek, 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 600,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; bir nedene dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın olay günü kavga ettiği ...'i ruhsatsız olup, ele geçirilemeyen 6136 sayılı Kanun kapsamında yasak niteliği haiz silahla ateş etmek suretiyle yaralamaya teşebbüs ettiği ve 6136 sayılı Kanun'a muhalefet ettiği iddiasına ilişkindir.

2. 12.09.2014 tarihli olay tutanağında, silahlı kavga ihbarı üzerine gidildiğinde, mağdurun, emniyet ekiplerine, iki araçta bulunan biri kadın, 3 kişi olduğu, araçlardan birinin arkasında olan kişi tarafından kendisine iki kez ateş edildiğini belirttiği, olay yerinden elde edilen iki adet boş kovanın muhafaza altına alındığı yazılıdır.

3. Mağdur ..., olay sırasında kendi kendine küfrettiğini, sanık ve yanındakilerin üzerlerine alındıklarını, özür dilemesine rağmen karşı tarafın olayı büyüttüğünü, çıkan kavgada elindeki yüzükle sanığa vurarak yaralamış olabileceğini, bıçak kullanmadığını, sanığın ayağına doğru üç kez silahla ateş ettiğini beyan etmiştir.

4. Arnavutköy Devlet Hastanesinin 12.09.2014 tarihli 7086 sayılı raporu ile İstanbul Anadolu Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğünün 17.12.2014 tarihli ve 2014/33217 sayılı raporunda, sanığın, sol alt çene bölgesinde 2 cm'lik kesi, kol, diz ve bilekte sıyrık tarifleri ile yaralanmalarının, basit bir tıbbi müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olduğu bildirilmiştir.

5. İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 19.10.2014 tarihli ve BLS-2014/12327 sayılı raporunda, olay yerinden alınan 2 adet 9 mm çaplı boş kovanın 6136 sayılı Kanun kapsamında yasak nitelikteki silahtan atılan yasak fişeklerden olduğu belirtilmiştir.

6. İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 15.10.2014 tarihli ve KİM-2014/25185 sayılı raporuna göre, mağdurun el svap örneklerinde atış artığı tespit edilememiştir.

7. Kollukta bilgisine başvurulan ..., mağdurun, yanlarında bulunan Suna Yıllar'a sinkaflı küfretmesi üzerine, olaya müdahil olan ve arkadaşı sanığın, mağdur tarafından bıçakla yaralandığını, tarafları ayırırken 2-3 el silah sesi duyduğunu, sanıkta silah olmadığını beyan etmiştir.

8. Sanık savunmasında, mağdurun küfretmesi nedeniyle araçtan indiğini, mağdurun kendisini boynundan bıçakla yaraladığını, kalabalık bir grup oluştuğunu, mağdurla boğuşurlarken, gruptaki bir şahıstan düşen silahı gördüğünü, silahın üç kez patladığını beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık hakkında yaralamaya teşebbüs suçundan kurulan hüküm yönünden;

Sanığın yaralamaya teşebbüs eylemini, ruhsatsız ateşli silahlarla mermileri satın alma veya taşıma veya bulundurma suçu ile birlikte işlemesi nedeniyle basit yargılama usulünün uygulanamayacağı belirlenerek inceleme yapılmıştır.

a. Olay ve olgular bölümündeki tespitler, mağdurun istikrarlı anlatımı, olay tutanağı ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, sanığın, mağdurdan yöneltilen hakaret sözleri ve ele geçirilmeyen bıçakla yaralanmasının tesiri ile ele geçirilmeyen silahla mağduru yaralamaya teşebbüs ettiği anlaşıldığından, mahkemenin kabul ve uygulamasında hukuka aykırılık görülmemiştir.

b. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Sanık hakkında ruhsatsız ateşli silahlarla mermileri satın alma veya taşıma veya bulundurma suçundan kurulan hüküm yönünden;

a. Suç tarihi, 5271 sayılı Kanun'un 250 nci maddesinin birinci fıkrasında 08.07.2021 tarihinde yapılan değişiklikten öncesine ait olmakla;

Anayasa Mahkemesi'nin, 02.08.2022 tarih ve 31911 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 21.04.2022 tarih ve 2020/87 Esas, 2022/44 sayılı Kararı ile; 5271 sayılı Kanun'a 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun'un 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddenin (d) bendinde yer alan ''...kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış...'' ibaresinin ''... seri muhakeme usulü...'' yönünden Anayasa'ya aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiş olması ve yargılama konusu suçun seri yargılama usulüne tabi olması karşısında sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 250 nci maddesinde düzenlenen seri muhakeme usulünün uygulanabilmesi için yerel mahkemece dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına tevdi edilmesinde zorunluluk bulunmuştur.

b. Sanık hakkında bu suçtan kurulan hüküm gerekçesinde ve kısa kararda, (1) numaralı bendinin ikinci paragrafında, "Sanığın geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları göz önünde bulundurulduğunda Mahkemece sanık lehine takdiri indirim nedeni olarak kabul edilecek sebep görülmediğinden TCK'nun 62/1 maddesinin uygulanmasına takdiren yer olmadığına," denildikten sonra, bir sonraki paragrafta, sonuç cezanın, aynı madde gereğince indirim yapılmış şekliyle belirlenmesi suretiyle hükümde çelişkiye neden olması hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

1. Sanık hakkında yaralamaya teşebbüs suçundan kurulan hüküm yönünden; Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu (Kapatılan) 77. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.06.2016 tarihli kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,