Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/11154 K.2023/5478

Davadan usulüne uygun yargılama sürecinde haberdar edilmeyen suçtan zarar gören Maliye Hazinesi'nin gerekçeli kararın tebliği üzerine kamuya ait veya özel suların mecrasını değiştirme suçundan verilen mahkumiyet hükmünü temyiz ettiği anlaşıldığından, anılan Kurumun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca kamuya ait veya özel suların mecrasını değiştirme suçundan verilen hüküm yönünden yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu yapılan ön incelemede tespit edilmiştir.

Sanık hakkında kurulan kamuya ait veya özel suların mecrasını değiştirme ve tehdit suçundan kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenler Maliye Hazinesi vekili ve sanığın kamuya ait veya özel suların mecrasını değiştirme suçundan verilen hükmü, temyiz edenler sanık ve müdafiinin tehdit suçundan verilen hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Malatya Cumhuriyet Başsavcılığının 27.06.2014 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında kamuya ait veya özel suların mecrasını değiştirme ve tehdit suçlarından kamu davaları açılmıştır.

2. Malatya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.12.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında kamuya ait veya özel suların mecrasını değiştirme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin üçüncü fıkrası, 62 inci maddesi, 50 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 52 inci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkrası uyarınca hapis cezasından çevrili 3.000,00 TL ve doğrudan verilen 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkrası uyarınca hapis cezasından çevrili 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,sanık müdafiinin temyiz istemi sanığın beş yıl önce muhtar olup köyün sulama suyu ihtiyacı için söz konusu suyun getirilmesini sağladığına, Malatya İl Özel İdaresi tarafından ihale ile suyun köye getirilip 20 adet vananın yerleştirildiğine, ihtiyaca göre su kullanım tevzi listesi oluşturulduğuna, sanığın su sırası geldiğinde vanasını açarak suyu kullandığına, söz konusu suyun içme suyu olarak kullanılmadığına içme sularının evlerde abonelikle kullanıldığına, sanığın katılana söylediği tehdit sözlerini haksız tahrik altında o anki sinirle söylemiş olup sanığın gerçek anlamda katılanın hayatına yönelik öldürme veya zarar verme kastı bulunmadığına, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, vesaireye ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay,sanık ... ile ... ve ...'in tarla sulama meselesi yüzünden tartıştıkları,tartışma sırasında sanığın katılan ...'i "seni öldürürüm"diyerek tehdit ettiği ayrıca sanığın köyün ortak kullanımına ait su kaynağını keserek tarlasını sulama maksadı ile kullandığı, ortak kullanıma ait suyu tamamen keserek özel ihtiyacı için kullandığı iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık hakkında kamuya ait veya özel suların mecrasını değiştirme suçundan verilen hükmün temyiz incelemesinde; A. Maliye Hazinesi davadan haberdar edilip delillerini sunma ve davaya katılma olanağı sağlanarak sanıkların hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla hükümler

kurulması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 233 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 234 üncü maddesine aykırı davranılması nedeniyle karar hukuka aykırı bulunmuştur.

B. Anayasa Mahkemesi'nin, 02.08.2022 ... ve 31911 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 21.04.2022 ... ve 2020/87 Esas, 2022/44 Karar sayılı kararı ile; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'na 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddenin (d) bendinde yer alan " ... kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış... " ibaresinin "... seri muhakeme usulü..." yönünden Anayasa'ya aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiş olması ve yargılama konusu suçun seri muhakeme usulüne tabi olması karşısında sanık hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 250. maddesinde düzenlenen seri muhakeme usulünün uygulanabilmesi için yerel mahkemece dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına tevdii edilmesinde zorunluluk bulunması gerekmesi nedeniyle karar hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Sanık hakkında tehdit suçundan verilen hükmün temyiz incelemesinde;

a. Hükümden sonra 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrası birinci cümlesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle karar hukuka aykırı bulunmuştur.

b. Dairemizin 2020/2463 Esas sayılı dosyasında 01.10.2020 tarihli kararla, somut norm denetimi yoluyla iptal istemli başvuru üzerine Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 ... ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Kanun'a 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanunun 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddesinin "01.01.2020 tarihi itibariyle... hükme bağlanmış ve kesinleşmiş dosyalarda .... Basit yargılama usulü uygulanmaz" bölümündeki hükme bağlanmış" ibaresinin Anayasanın 38 inci maddesine aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiştir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 38 inci maddesinde suçun kanuniliği ve cezanın kanuniliği güvence altına alınmıştır. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 7 nci maddesinin birinci fıkrasında da aynı güvencelere yer verilerek "lehe kanunun uygulanması ilkesi" benimsenmiştir.

Maddi ceza hukukuna ilişkin hükümler içeren basit yargılama usulünün "hükme bağlanmış dosyalarda" uygulanmasını engelleyen 5271 sayılı Kanun'un geçici 5 inci maddesinin (d) bendindeki "hükme bağlanmış" ibaresinin basit yargılama usulü yönünden Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi nedeniyle temyiz davasına konu dosyalarda lehe hükümler içeren 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrasının uygulanması imkanının doğması ve bu konuda mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması gerekmektedir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Malatya 4 Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.12.2015 tarihli kararına yönelik şikayetçi Maliye Hazinesi vekili, sanık ve sanık müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,