Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/11199 K.2024/11

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Trabzon Cumhuriyet Başsavcılığının 24.03.2016 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'un (6136 sayılı Kanun) 12 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. 2. Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.06.2016 tarihli kararı ile; sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'un 12 nci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 4 yıl 2 ay hapis ve 8.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; kararın hatalı, usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay; sanığın 6136 sayılı Kanun kapsamında olan 7 adet tabancayı yolcu otobüsünde taşımak suretiyle silah ticareti suçunu işlediği iddiasına ilişkindir. 2. Sürmene Sulh Ceza Hakimliğinin 2016/23 Değişik İş sayılı arama kararına istinaden yapılan aramada 15.02.2016 tarihinde dava konusu tabancalar ele geçmiştir. 3.Sürmene Sulh Ceza Hakimliğinin 2016/25 Değişik İş sayılı kararı ile ele geçirilen tabancalar hakkında el koyma talebinin kabulüne karar verilmiştir. 3. Samsun Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nün 01.03.2016 tarihli raporuna göre; dava konusu edilen 7 adet tabanca 6136 sayılı Kanun kapsamında olduğu ve atışa mani herhangi bir arızası bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; sanık savunması, 15.02.2016 tarihli olay tutanağı, Samsun Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nün 01.03.2016 tarihli uzmanlık raporu ve tanıkların aşamalardaki beyanları birlikte değerlendirildiğinde; olay tarihinde yapılan aramada sanığa ait olduğu anlaşılan çantada 6136 sayılı Kanun'a aykırı 7 adet tabancanın ele geçirildiği anlaşılmıştır.

Sanığın bu tabancaları satacağına ilişkin herhangi bir ihbarın veya istihbari bilginin bulunmadığı ve tabancaların önleme araması kapsamında tesadüfen bulunduğu anlaşılmıştır.

Sanığın silah ticareti yaptığına ilişkin dosya kapsamında herhangi bir delil olmaması hususları gözetildiğinde, sanığın niteliksiz 7 adet tabanca taşıması eyleminin 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin ikinci fıkrasında tanımlanan suçu oluşturduğu ancak ele geçen silah sayısı gözetilerek cezanın asgari haddi aşılarak hüküm kurulması gerekeceği hususu gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR