Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/11509 K.2023/10533

Sanık hakkında kurulan hükmün, karar tarihi itibariyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulu Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

1.Sanık hakkında İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 01.02.2012 tarihli iddianamesiyle parada sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 Sayılı Kanun) 197 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 ve 54 üncü maddeleri uyarınca dava açılmıştır.

2. İstanbul Anadolu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.07.2012 tarih ve 2012/90 Esas, 2012/380 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında parada sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanunun 197 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı Kanunu'nun 231 inci maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

3.Sanığın denetim süresi içinde parada sahtecilik suçu işlenmiş olması sebebiyle Sakarya 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 08.12.2015 tarih ve 2015/113 Esas, 2015/383 Karar sayılı kararı ile Türk Ceza Kanununun 197 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl hapis ve 9.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılması üzerine Mahkemenin ihbarıyla İstanbul Anadolu 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 17.06.2016 tarih ve 2015/401 Esas, 2016/273 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi uyarınca ertelenmiş hüküm açıklanmış ve parada sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 197 nci maddesinin birinci fıkrası,

62 nci maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; üzerine atılı suçu işleme kastı olmadığına, söz konusu suç için görevli mahkemenin asliye ceza mahkemesi olduğuna,hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Dava konusu olay, sanığın sahte nitelikteki 100,00 TL ve 200,00 TL değerindeki paralar ile mağdurların çalıştıkları iş yerlerinden alışveriş yaptığı iddiasına ilişkindir.

2.Olay günü sanığın BİM mağazasına giderek içerden ürün aldığı, parasını ödemek için kasiyere verdiği 200,00 TL banknotun market görevlileri tarafından sahte olduğunun fark edilmesi üzerine dışarıda bekleyen ağabeyinden başka para alıp getirmek bahanesi ile iş yerinden çıkarak kaçtığı, sahte parayı da bıraktığı, aynı gün başka bir BİM marketine gittiği, yaptığı alışverişin parasını ödemek için kasiyere verdiği 100,00 TL banknotun sahte olduğunun market görevlileri tarafından fark edilerek polise teslim edildiği belirtilmiştir.

3.Sanık savunmasında mağazalara girip sahte paralarla alışveriş yaparken, paraların sahte olduğu anlaşılınca yakalandığını belirtmiştir.

4.Dava dosya kapsamında, olay tutanağı, Türkiye Cumhuriyeti ... Bankası'nın 19.09.2011 tarihli Sahte Banknot İnceleme ve Değerlendirme Raporu mevcuttur. Söz konusu raporda A067219522 seri numaralı 1 adet 100,00 TL ve A973754863 seri numaralı 1 adet 200,00 TL paranın sahte olduğu ve iğfal kabiliyetini haiz olduğu belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Dosya kapsamında yer alan olay tutanağı, sanık beyanı, inceleme ve değerlendirme raporu ile tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, mahkemenin sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair kabul ve uygulamasında isabetsizlik bulunmaması dolayısıyla sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgileri uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR