Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/11557 K.2023/4224

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul (Anadolu) Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 01.03.2016 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında çocukları dilencilikte araç olarak kullanma suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. 2. İstanbul (Anadolu) 60. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.11.2016 tarihli kararı ile ile sanık hakkında çocukları dilencilikte araç olarak kullanma suçundan delil yetersizliği nedeniyle beraat kararı verilmiştir. 3. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesi 27.09.2017 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk

Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik mağdur vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında çocukları dilencilikte araç olarak kullanma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 229 uncu maddesinin birinci fıkrası, ikinci fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezasının ertelenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafii sanığın mahkumiyetine yeter delil bulunmadığını, tanık polislerin somut olaya yönelik değil, genel ifadeler kullanarak fiili doğruladıklarını, beyanlarının çelişkili olduğunu ve sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması gerektiğini belirterek temyiz isteminde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1- Dosya içinde bulunan 16.02.2016 tarihli tutanağa göre, polis memurları, "...saat 15.15 sıralarında 2009 doğumlu ...'in dilendiğini gördükten sonra fotoğrafını çekmişler, çocuğun annesi olan ...'a ulaşıp, yasal işlemlerin yapılabilmesi için polis merkezi amirliğine göndermişler.." bu hususa dair saat 16.05 'de bir tutanak hazırlamışlardır.

2- Zabıt münzii ... mahkemede alınan beyanında, yaptıkları gözlem sonucu çocuğun annesinin karşıda beklediğini, çocuğun da oradan geçen herkesten para istediğini gördüklerini, çocuğu ve annesini alıp işlem yaptıklarını belirtmiştir. Tutanağa, annesinin orada olduğuna dair açıklamanın neden yazılmadığı sorulduğunda, çocuğun dilencilik yaptığını, aldığı parayı da annesine teslim ettiğini gördüğünü tekrar etmiştir.

3- Tanık ... beyanında, çok fazla kişiye işlem yaptıklarını, tek tek olayları tam hatırlamadığını, annesinin dilencilik yaptırdığından haberi olup olmadığını bilmediğini, annenin orada olup olmadığını hatırlamadığını beyan etmiştir.

4- Tanık ..., mağdur ... annesini genelde dilencilik yaparken gördüklerini, onları tanıdığını, olay gününü tam hatırlamadığını ancak pek çok defa mağdur çocuğun topladığı parayı annesine teslim ettiğini gördüğünü hangi zaman ve ne kadar olduğunu tam bilemediğini ancak, sanığın aynı yerde 4 yıl süre içerisinde devamlı dilencilik yaptığını bildiğini belirtmiştir.

5- Sanık savunmasında, kendisinin kaldırıma oturduğunu, çocuğunu yemek almaya gönderdiğini, polisin 15 dk sonra kendisini çağırarak ...'in dilencilik yaptığını söylediklerini, suçlamayı kabul etmediğini beyan etmiştir.

6- Mağdur tutanak tarihinde 6 yaşındadır. İlk derece mahkemesi mağdur dilencilik yaptığı sırada annesinin talimatı ve gözetimi altında olup olmadığı hususunun zabıt münziilerinin beyanlarındaki çelişkiler nedeniyle aydınlatılamadığından sanık hakkında beraat kararı vermiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesi zabtı hazırlayan polis memurlarından olan tanık ...'ün açık beyanları nazara alındığında sanığın suçunun subut bulduğunu kabul ederek mahkumiyet kararı vermiştir. Hükmün açıklanmasının geri bırakılması hususunda bir değerlendirme yapılmamıştır.

IV. GEREKÇE

1-Olay ve olgular bölümünde belirtilen deliller ve tüm dosya kapsamına göre, sanık çocuğu dilencilik yaparken oradadır.

Tanıklardan biri de, mağdur çocuğun aldığı parayı annesine götürüp verdiğini doğrulamıştır.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin sübuta ve suç niteliğinin belirlenmesine ilişkin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş olup, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı,

eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin mahkumiyete yeter delil bulunmadığına yönelik temyiz itirazları reddedilmiştir.

2- Mahkeme tarafından adli sicil kaydı bulunmayan sanık hakkında, bir daha suç işlemeyeceğine yönelik olumlu kanaat oluştuğu belirtilerek cezasının ertelenmesine karar verildiği, ancak 5237 sayılı Kanunun 231 inci maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması hususunda sanık müdafinin talebine rağmen bir değerlendirme yapılmadığı görülmekle, sanık müdafinin bu husustaki temyiz talebi yerinde bulunmuştur.

V. KARAR