Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/11558 K.2023/8694

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında Ağrı Cumhuriyet Başsavcılığının 21.10.2015 tarihli iddianamesi ile hakkı olmayan yere tecavüz suçundan cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Ağrı 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.02.2017 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan 5 ay hapis ve doğrudan verilen 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 16.06.2017 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek sanığın hakkı olmayan yere tecavüz suçundan mahkûmiyetine ilişkin kararın kaldırılmasına ve sanığın beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; dinlenen tanıkların beyanlarının çelişkili olup taraflar arasında kira ilişkisinin bulunmadığına, sanığın atılı suçtan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanığın, katılanın hissedar olduğu Ağrı/... ... Köyü ... mevkiinde bulunan 31 parsel nolu tarla vasıflı taşınmaz ile aynı yerde bulunan tamamı katılana ait 32 parsel nolu tarla vasıflı taşınmazı, katılanın rızası dışında ekmek suretiyle atılı suçu işlediği iddiasıyla kamu davası açılmıştır. 2. İlk Derece Mahkemesi tarafından yapılan yargılama sonunda sanığın sübut bulan hakkı olmayan yere tecavüz suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Taraflar arasındaki ihtilafın hukuki ihtilaf olduğu ve sanığa atılı eylemin kasıt unsurunu bulundurmadığı gerekçesiyle sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Dosyada bulunan tapu kayıtlarının incelenmesinde; suça konu 31 sayılı parselin yarısının katılana, yarısının ise sanığın babası adına kayıtlı olduğu, diğer 32 sayılı parselin tamamının katılana ait olduğu anlaşılmıştır.

Sanığın aşamalardaki savunmalarında suça konu parselleri 2011 yılında üç seneliğine katılanın kardeşinden kiraladığını, 2013 yılında kira miktarında anlaşamadıklarını ve bu tarihten sonra ekimi bıraktığını beyan ettiği, bu beyanının dinlenen tanıkların bir kısmı tarafından doğrulandığı, ayrıca katılanın da 2007 yılında sanıkla, ilgili yerleri ekmesi ve her yıl belli miktarda para ödemesi hususunda anlaştıklarını ancak sanığın ilk seneden sonra para ödemediğini belirtmesi karşısında taraflar arasındaki uyuşmazlığın hukuki ihtilaf olduğu anlaşıldığından aynı gerekçe ile verilen beraat hükmünde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 16.06.2017 tarihli kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,