Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/11641 K.2023/10587

Sarıkamış Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.10.2015 tarihli ve 2013/210 Esas, 2015/469 Karar sayılı kararının, sanık ve müdafii tarafından temyizleri üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10 uncu maddesinin ikinci fıkrasının, "Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır." hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında,

önce bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak Tebligat Kanunu'nun 21 inci maddesinin birinci fıkrasına göre normal tebligat çıkarılıp çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek bu adrese tebliğ yapılması gerektiği,

dosya kapsamına göre mağdur ... yokluğunda verilen kararın mağdur ...'a öncelikle bilinen en son adresi yerine doğrudan MERNİS adresine 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre tebliğe çıkarıldığı, bu nedenle tebligatın usulsüz olduğu anlaşılmakla; temyiz yoluna konu gerekçeli kararın; başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçunun mağduru olan ve hükmü temyize hak ve yetkisi bulunan ...'e usulüne uygun tebligat yapıldığına dair dosyada herhangi bir tebligat mazbatasına rastlanılmadığı,

...