Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/11876 K.2021/21584

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan hüküm kurulmasına yer olmadığına yönelik karara dair Cumhuriyet Savcısı tarafından yapılan temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanığın aslı ele geçmeyen sahte nüfus cüzdanı ile kredi kartı alma fiilinin TCK'nın 245/2. maddesinde düzenlenen sahte kredi kartı üretme suçunu oluşturduğu, resmi belgede sahtecilik suçunun ise sahte kredi kartı üretme suçunun bir unsuru olmadığı, bu nedenle sahte kredi kartı üretme ve resmi belgede sahtecilik suçu yönünden fikri içtima hükümlerinin uygulanmayıp her iki suçun ayrı ayrı inceleme konusu yapılması gerektiği; somut olayda; ele geçen ve iğfal kabiliyetini haiz nüfus cüzdanının bulunmaması nedeniyle resmi belgede sahtecilik suçunun unsurlarının oluşmadığının anlaşılması karşısında sanık hakkında atılı suçtan 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince beraat kararı verilmesi yerine hüküm kurulmasına yer olmadığına dair karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hükmün II. bendinde yer alan "resmi belgede sahtecilik ve 204/1 ve'' ibarelerinin çıkartılarak bu II. bentten sonra gelmek üzere ''sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan yapılan yargılamada suçun unsurları oluşmadığından sanığın 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince BERAATİNE'' ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2-Sanık hakkında sahte kredi kartını kullanma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik Cumhuriyet Savcısı ve sanık tarafından yapılan temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanık hakkında sahte kredi kartını kullanarak haksız yarar sağlaması nedeniyle işlediği iddia olunan dolandırıcılık suçunun fikri içtima hükümleri çerçevesinde TCK'nın 245/3'te düzenlenen sahte kredi kartını kullanma suçu kapsamında kaldığına dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanık hakkında TCK.nın 245/3. madde ve fıkrası uyarınca hapis cezası yanında adli para cezasına da hükmolunması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.