Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/12313 K.2021/20428

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Katılan ...'nın, Orman İşletmelerinden ihale yolu ile odun alıp sattığını, sanıkların, kendisinden 2 kamyon 36.270 kg odunu satın aldıklarını, parasını vereceklerini söyleyerek Gaziantep'e çağırdıklarını, sattığı odunların parasını almak amacı ile Gaziantep'e geldiğini, sanıkların kendisini ... plakalı araca bindirerek paranı vereceğiz diyerek şehir dışına çıkardıklarını, Gaziantep Osmaniye karayolu üzerinde araç içerisinde darp ettiklerini, cebinden 35 TL parasını aldıklarını ve şehir dışında araçtan atarak orada bırakıp kaçtıklarını beyan etmesi karşısında;

tüm dosya kapsamından, sanıkların aşamalardaki inkara yönelik savunmalarının aksine, atılı suçu işlediklerine dair mahkumiyetlerine yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşılmakla, beraatleri yerine mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 25.10.2018 gün ve 2016/7-127 Esas, 2018/482 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, fiilin nitelik yönünden bölünmek suretiyle, aynı fiilden dolayı iki ayrı karar verilmesi Ceza Muhakemesi Kanununa aykırılık oluşturacaktır.

Tüm dosya kapsamından, sanıkların eyleminin, kül halinde cebir ve tehdit kullanmak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu, kasten yaralamanın suçun unsuru olduğu ve ayrı bir suç olarak değerlendirilmeyeceği cihetle; 5237 sayılı Kanunun 44. maddesi uyarınca en ağır cezayı gerektiren 5237 sayılı TCK'nın 109/2, 109/3-b maddeleri gereğince sanıklar hakkında tek hüküm kurulması gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde eylemleri bölünerek ayrı ayrı hükümler kurulması suretiyle CMK'nın 225/1. maddesine muhalefet edilmesi,