Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/12375 K.2023/8700

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanıklar hakkında Sivas Cumhuriyet Başsavcılığının 09.02.2015 tarihli iddianamesi ile hakkı olmayan yere tecavüz suçundan cezalandırılmaları talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Sivas 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.02.2017 tarihli kararı ile sanıklar hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan beraatlerine karar verilmiştir.

3. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 20.03.2018 tarihli kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek sanıkların beraatine ilişkin kararın kaldırılmasına ve sanıkların hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan hapisten çevrili 3.000,00 TL ve doğrudan verilen 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar müdafisinin temyiz isteği; sanıkların atılı suç işleme kastlarının olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanıkların, babalarının da hissedar olduğu taşınmazın toplulaştırma işlemi nedeniyle katılanın hissedar olduğu suça konu 157 ada 2 parsel sayılı taşınmaza dahil edilmesi sonrasında, ilgili taşınmazın miras hisselerine karşılık gelen miktarı kadar kısmını, katılanın rızası dışında sürüp ekmek suretiyle atılı suçu işledikleri iddiasıyla kamu davası açılmıştır. 2. İlk Derece Mahkemesi tarafından yapılan yargılama sonunda sanıkların beraatine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Toplulaştırma öncesindeki tapu kaydına ve bilirkişi raporuna göre sanıkların miras bırakanı olan ...'ın 18.782 m² yerin 1/5'ine yani yaklaşık 4 dönümüne sahip iken toplulaştırma ile bu taşınmaz ada numarası 157 ve parsel numarası 2 alarak ve toplam alan da 40.890 m² olarak katılan ... ve ... adına tescil edilmiş olması,

bu bağlamda toplulaştırmanın varlığına ve suç tarihi öncesinde kesinleşmiş tapu kaydının varlığına rağmen toplulaştırma öncesi miras bırakanları olan ...'ın orada bulunan ancak kesinleşmiş toplulaştırma işlemi sonucu hükmünü yitiren yaklaşık 4 dönümlük yeri bahane eden sanıkların 14 dönüm üzerinde hak iddia etmeleri karşısında üzerlerine atılı suçun sabit olduğu gerekçesiyle sanıkların beraatine ilişkin ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve hakkı olmayan yere tecavüz suçundan cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Dosyada bulunan toplulaştırma öncesi tapu kayıt bilgileri incelendiğinde; sanıkların miras bırakanı olan babaları ...'ın 110 ada 32 parsel nolu 18.782,00 metrekarelik yerin beşte birine yani yaklaşık 4 dönümüne sahipken, toplulaştırma ile bu taşınmazın 157 ada 2 parsele dahil edildiği ve toplamda 40.890 m² olarak katılan ... ve ... adına tescilinin yapıldığı, sanıkların bu toplulaştırma işleminden sonra suça konu alanın babalarından kalma yer olduğunu düşünerek ekmeye devam ettikleri, bir itirazları veya açtıkları bir davanın bulunmadığı anlaşılmıştır.

Sanıkların, suça konu alanın, dosyadaki alım satım senedi ile satın alındığı ilişkin savunmalarının teyit edilebilmesi ve dolayısıyla suç kastının olup olmadığının belirlenebilmesi için;

A. Sivas Kadastro Müdürlüğü'nden, alım satım senedinde bulunan yerlerin kadastro kapsamına alınıp alınmadığı, alındıysa ne zaman alındığı, bunların nerede toplulaştırıldığı hususlarının sorulması,

B. Mahkemece, alım satım senedindeki yerler ile suça konu yerin aynı olup olmadığının mahallinde keşif yapılarak tespit edilmesi ve bundan sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken duruşma açılmaksızın dosya üzerinden yapılan eksik inceleme sonucunda sanıkların mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanıklar müdafisinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 20.03.2018 tarihli kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,