Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/12451 K.2023/9737

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usûl hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Niğde Cumhuriyet Başsavcılığının 10.12.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2. Niğde 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.06.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan 2 yıl 6 ay hapis ve 2.000,00 TL adli para cezası ile mahkumiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; eylemin hukuki ihtilaf olduğuna ve suçun unsurlarının oluşmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay; şüphelinin danışmanlık hizmeti adı altında müştekiyi aradığı, müştekinin yaşlı olması nedeniyle ikna ettiği, müştekinin kredi kartı bilgilerini ve alışveriş için müştekinin telefonuna gönderilen onay kodunu müştekiden öğrendikten sonra müştekinin kredi kartından 199,00 TL çekim yaptığı iddiasına ilişkindir. 2. Müşteki ...'in İş Bankası Niğde Şubesindeki kredi kartından 07.03.2014 tarihinde nanocep.com isimli işyerinden 199,00 TL'lik alış veriş yapıldığı, kullanılan 85.****40 nolu IP adresinin ... adına kayıtlı adreste kurulu 188****4 Adsl numarasına ait olduğu İş Bankası ve Türk Telekom ile yapılan yazışmalardan anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Toplanan deliller ve dosya kapsamından, sanığın, danışmanlık hizmeti adı altında müştekiyi aradığı, müştekinin yaşlı olması nedeniyle ikna ettiği, müştekinin kredi kartı bilgilerini ve alışveriş için müştekinin telefonuna gönderilen onay kodunu öğrendikten sonra müştekinin kredi kartından 199,00 TL çekim yaptığı anlaşılmakla; Niğde 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.06.2016 tarihli kararında, mahkemenin atılı suçun sübutu ve suç niteliğinin kabulünde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

3. Niğde 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.06.2016 tarihli kararında, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen "Temel hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde, aynı gerekçelerle adli para cezasına esas birim gün sayısının alt sınırın üstünde belirlenmesi suretiyle hükümde çelişkiye neden olunması", dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir. Ancak bu hususun 1412 sayılı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (3) numaralı bentte açıklanan nedenle Niğde 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.06.2016 tarihli kararına yönelik sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği "sanık hakkında 5237 sayılı Kanunun 245 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasına esas alınan 120 günün 5 güne, 62 inci maddesinin uygulanması ile belirlenen 100 günün 4 güne,

52 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca günlüğü 20.00 liradan hükmolunan 2.000 TL adli para cezasının 80 TL'ye indirilmesi” suretiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,