Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/12461 K.2024/617

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından sanık hakkında verilen kararın; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usûl hükmüne göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Şuhut Cumhuriyet Başsavcılığının, 11.08.2014 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Şuhut Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.03.2017 tarihli kararı ile sanık hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan beraat kararı verilmiştir.

3. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 29.11.2017 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısı tarafından yapılan istinaf başvurusunun kabulüyle, sanık hakkında kurulan hükmün kaldırılmasına ve banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği, 1. Eylemin diğer sanık tarafından gerçekleştirildiğine, 2. Olayla sanık ...'in bir ilgisinin bulunmadığına, 3. Eksik inceleme ile karar verildiğine, 4. Etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasının yasaya aykırı olduğuna, 5. Sanıklar arasında iştirak iradesi bulunduğuna dair somut delil bulunmadığına, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre; Dava konusu olay; olay günü mağdurenin, sanık ...'in sahibi olduğu çağrı merkezinde kullanılmakta olan 0850'li numaradan arandığı, telefondaki şahsın, sağlık paketi kazandığını, bir sigorta poliçesi göndereceklerini, bunun için kredi kartı bilgilerine ihtiyaç olduğunu söyleyerek, mağdureye ait kredi kartı bilgilerini ele geçirdikten sonra, Barem Bilgisayar firmasına ait sanal POS cihazından 253,81 TL çekim yapmak suretiyle atılı suçun işlendiği iddiasına ilişkindir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesi tarafından yapılan yargılama sonunda, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair yeterli delil elde edilemediğinden bahisle beraatine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından Cumhuriyet savcısının istinaf talebi kabul edilerek hükmün kaldırılmasına ve sanığın atılı suçu işlediği kabul edilerek mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. ... tarafından verilen cevabi yazıda, mağdurenin kredi kartından yapılan işlemin Barem Bilgisayar isimli firma tarafından iadesinin sağlandığının bildirilmesi, sanığın da savunmasında, mağdurenin zararının işlem iptal edilerek giderildiğinin, ancak iptal işleminin kimin tarafından yapıldığını bilmediğini beyan etmesi karşısında, mağdurenin uğramış olduğu zararın sanık tarafından giderilmediği anlaşılmakla, sanık müdafiinin etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazı reddedilmiştir.

2. Mağdure beyanları, sanığın savunmaları, banka tarafından sunulan cevabi yazılar, hesap dökümleri, HTS kayıtları ve tüm dava dosyası kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği,

Bölge Adliye Mahkemesinin sanığın atılı suçu işlediğine dair kararında isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen sübuta ve eksik incelemeye ilişkin temyiz sebepleri reddedilmiş ve kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 2017/1970 Esas, 29.11.2017 tarihli kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,