Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/12649 K.2023/2098

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığının 27.06.2016 tarihli ve 2016/6898 Esas sayılı iddianamesi ile iftira suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 267 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi gereğince cezalandırılması için kamu davası açılmıştır.

2. Eskişehir 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.11.2016 tarihli ve 2016/565 Esas, 2016/721 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında iftira suçundan 5237 sayılı Kanun’un 267 nci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 51 inci maddesinin birinci fıkrası ve 51 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca erteli 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 2 yıl denetim süresi belirlenmesine karar verilmiştir.

3. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 12.07.2017 tarihli ve 2017/388 Esas, 2017/2577 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek iftira suçundan mahkumiyetine ilişkin kararın kaldırılmasına, sanığın iftira suçu açısından anayasal şikayet hakkını kullandığının kabulü ile yasal unsurları oluşmayan suçtan dolayı 5271 saylı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarına beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin temyiz isteği; iftira suçunun unsurlarının oluştuğuna, eksik inceleme ile karar verildiğine, mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ve kararın hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, katılan ... ile muhtarlık seçimi nedeniyle aralarında husumet bulunan sanığın, Eskişehir Büyükşehir Belediye Başkanına hitaben yazdığı dilekçede; köyde belediye tarafından yapılan yol düzenlemesi sırasında muhtar ...'ün kendi evinin önünü ve çevresini belediyeye ait iş makineleri ile düzelttirdiği, köyün ortak kullanımı için gönderilen malzemeyi bu şekilde sarf ettirdiği, ...'ün ise belediyeye ait yakıt tankerini evinin avlusuna park ettirerek bu tankerden yakıt kullandığını iddia ederek ilgilenilmesini istediği, bu dilekçeyi Mehmet Acabay sahte ismi ile yazdığı böylece sanığın katılanlar hakkında zincirleme iftirada bulunduğu iddiasına ilişkindir.

2. Eskişehir Büyükşehir Belediye Başkanlığı 26.01.2016 tarihli yazıda; Mahmudiye ilçesi Topkaya köy yolunda 6.7 km yol çalışması yapıldığını bildirdiği,

3. Ankara Kriminal Polis Laboratuvarının 07.06.2016 tarihli Raporunda "dilekçedeki yazıların sanığın eli ürünü olduğunun kuvvetle muhtemel olduğu" tespit edildiği,

4. Sanığın, dilekçeyi kendisinin yazdığını, iddialarının doğru olduğunun keşif yapılması halinde ortaya çıkacağını beyan ettiği anlaşılmıştır.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın, katılanlara yönelik iddialarının asılsız olduğu kanaatiyle iftira ettiği kabul edilerek atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Duruşma açılarak yapılan yargılamada, sanık tarafından iddia edilen suçlamalarla ilgili köy yakınında yol düzenlemesi yapıldığı, katılanlara yöneltilen maddi vakıalara dayalı fiillerin tespit ya da ispat edilememiş olduğu, sanık tarafından ileri sürülen hususların Anayasal şikayet hakkı kapsamında kaldığı, dolayısıyla suçun yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle, mahkumiyete ilişkin ilk derece mahkemesinin 03.11.2016 tarihli kararı kaldırılarak atılı suçtan sanığın beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Olaylar ve olgular bölümünde bahsedilen hususlar ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller dikkate alınarak, sanığın anasayasal şikayet hakkını kullandığına, suçun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabul karşısında; Bölge Adliye Mahkemesince kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle usul ve yasaya uygun verilen beraat kararında hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 12.07.2017 tarihli ve 2017/388 Esas, 2017/2577 Karar sayılı kararında katılanlar vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,